6/2/53
วันนี้ที่คาดว่าโรงเรือนหลังใหม่จะสำเร็จก็แห้วอีก คนงานผู้ชายเหลือคนเดียว คนงานผู้หญิง2คนก็ทำหน้าที่ถากหญ้า ปรับหน้าดินให้เสมอ เพื่อที่จะได้เอากรวดแม่น้ำแบบขมุกขมอมลงเท ครึ่งวันเช้า 2 สาวจากกัมพูชา ก็ทำการเกลี่ยดินเพราะมีคนยืนคุมอยู่ เท้าสะเอวด้วยแหละ โฮ่ะๆๆ
งานนีได้ยินเสียงพูดภาษาขะแมร์เบาๆ ไม่รู้แปลว่าอะไร คาดว่จะนินทาเจ้านาย มายืนดูอะไรหนักหนา ก็แบบว่าเจ้านายมันเห่อไง๊ กลัวจะทำไม่ได้ดั่งใจ
จริงๆแล้วพูดกันไม่รู้เรื่องหรอก อาศัยว่า1ในนั้นได้ผัวเป็นคนไทย ก็เลยพอพูดไทยได้ ดังนั้นคนนี้ก็รับหน้าที่แปลภาษาให้ เราเลยเรียกเธอว่า นางทรานสะเลเตอร์ เท่ห์ขนาด
ครึ่งวันตอนบ่าย ได้คนงานผู้ชาย 1 คนมาทำหน้าที่ขนกรวดแม่น้ำเข้าปูตามพื้น ขนตั้งแต่บ่ายโมงยัน5โมงเย็นก็ยังไม่เสร็จ เทกองเป็นหย่อมๆๆไปทั่ว คนงานคนนี้เป็นคนไทยแต่ได้เมียเป็นเขมร ทำงานอยู่ที่สวน มีลูกสาวคนนึงเด็กคนนี้ก็กลายเป็นลูกครึ่งไทยเขมร เลยพูดชัดทั้งไทยและเขมร เพราะว่า พ่อเอาไปฝากกับโรงเรียนแถวๆบ้าน ให้ได้เรียนหนังสือ ใบเกิดอะไรไม่มีสักอย่าง อาศัยว่าครูใจดีมีเมตตา ก็รับเข้าเรียนไป ให้รู้อ่านภาษาไทยได้ อายุ9ขวบแล้วแต่เพิ่งได้เข้าชั้นประถม1 ครูบอกว่าเรียนเก่ง เป็นหัวหน้าห้อง เพราะว่าเพื่อนๆทั้งชั้นอายุ7ขวบ วันเสาร์อาทิตย์ ก็ทำหน้าที่เป็นล่ามให้เราได้ เวลาเราจะเอาคนงานมาช่วยทำงานในโรงเรือนเฟิน ชื่อเล่นว่า แก้ว ชื่อจริงชื่อประยงค์ พ่อเราเป็นคนตั้งให้ เพราะตอนนั้นดอกประยงค์กะลังบานหอมอยู่พอดีนั่นเอง
สรุปว่าบ้านเรา มีเด็กหลากหลายสัญชาติ ทั้งเขมร ลาว ไทย อินเตอร์มั่กๆขอบอก ฮ่าๆๆ
พรุ่งนี้โรงเรือนเราคงจะสำเร็จแล้วแหละ... เย็นนี้แอบเอาไม้ไปแขวนเอาฤกษ์เอาชัย4 กระถางแล้ว เห่อมากๆ ต้องทำใจ
