วันที่ชีวิตผิดพลาด...

[floraville]

เรื่องเริ่มจากคืนวันที่ 15 มิ.ย. ประมาณ 3 ทุ่มกว่า...   

คนงานที่นอนอยู่ในสวนโทรมาบอกว่าอยากให้ช่วยพาไปซื้อบัตรเติมเงินโทรศัพท์หน่อย เพราะเพิ่งทราบข่าวว่าแม่ (ที่อยู่เขมร) ป่วยหนัก
ป้าฟลอร่าจึงเอาโทรศัพท์แบบเติมเงินของตัวเองให้เขาไปใช้ก่อน เช็คยอดเงินแล้วเหลืออยู่ 400 กว่าบาท

[floraville]

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นคนงานโทรเข้ามาอีก บอกว่าต้องกลับบ้านที่เขมรด่วน ป้าฟลอร่ารีบลงไปคุย สอบถามได้ความว่าแม่ของเค้าป่วยหนัก ทางบ้านกำลังนำส่งโรงพยาบาล แต่ไม่มีเงิน เจ้าลูกชายจึงต้องรีบนำเงินกลับไปให้ และความจริงเค้าก็ห่วงแม่มาก ป้าฟลอร่าจึงต้องอนุญาตให้เค้ากลับบ้าน พร้อมค่าแรงเบิกล่วงหน้าจำนวนหนึ่ง 
 
เมื่อรับโทรศัพท์ของตัวเองกลับมา กดเช็คดูก็เห็นเบอร์แปลกๆ ตัวเลขยาวสิบกว่าตัวอยู่ 2 เบอร์  และค่าโทรหมดเกลี้ยง... 

[floraville]

เช้าวันนั้นป้าฟลอร่าจึงต้องรดน้ำต้นไม้เอง เพราะป๋าปิ๊กก็ออกไปขายต้นไม้ที่เจเจ จำได้ว่ารดน้ำต้นไม้เองครั้งสุดท้ายนานกว่าปีแล้ว กว่าจะเสร็จ 2 สวนไม่ต่ำกว่า 3 ชั่วโมง ตอนที่ยังไม่มีคนงานและป๋าปิ๊กยังทำงานบริษัท ต้องทำเองเกือบทุกอย่าง เป็นปีที่เริ่มป่วยเพราะเหนื่อยและเครียด...  แต่ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร อาการจึงหนักขึ้นเรื่อยๆ รดน้ำไปเป็นลมไปหลายครั้ง จนถึงวันที่ทนไม่ไหวตัดสินใจขับรถออกไปคลินิกท้ายหมู่บ้าน ปรากฏว่าหมอจับนอนเลยเพราะความดันขึ้นเกือบ 200 แถมหมอยังขู่ว่าคุณอาจตายเพราะเส้นเลือดในสมองแตก

นับจากวันนั้นก็ต้องกินยาลดความดันมาตลอด เจอหมอคนไหนก็ทักว่าทำไมเป็นความดันเร็วจัง อายุยังไม่เท่าไหร่เลย... ก็อยากรู้เหมือนกันน่ะค่ะว่าเป็นได้ยังไง แต่รู้อย่างนึงก็คือความเครียดอาจฆ่าคุณได้เร็วกว่าที่คิด! ไม่เฉพาะโรคความดันเท่านั้น ยังได้โรคแพ้ภูมิ (ไม่ใช่ภูมิแพ้นะ) เป็นของแถมด้วย... นี่ก็กว่าจะรู้ก็เกือบตาบอดเสียแล้ว อาจเพราะทำบุญกับหมาแมวไว้เยอะ เลยรอดมาได้อย่างหวุดหวิด...

[floraville]

รดน้ำต้นไม้เสร็จ (ด้วยความหงุดหงิดใจ) ก็เข้ามาพักซักหน่อย แล้วลงไปแพคไม้เตรียมส่ง EMS ให้ลูกค้า ตั้งใจว่าจะแวะส่งก่อนรับลูก (โรงเรียนเลิก 15.15 น.) แล้วจะแวะเติมน้ำมันที่เกือบหมดถัง และเติมเงินมือถือด้วย  ทั้งหมดคงใช้เวลาไม่เกินครึ่งชั่วโมง ขี้เกียจไปรอลูกนาน เลยออกจากบ้านซะจวนเวลาแล้ว...

เฟินชุดนี้ต้องส่งให้คุณบุ๋มที่อยู่ร้อยเอ็ด พอดีวันนั้นลูกค้าอีกท่านที่อยู่ระยองโอนเงินและส่งที่อยู่มา... ด้วยความเอ๋อ...ป้าฟลอร่าก็เลยจ่าหน้ากล่องถึงระยอง  แล้วเข้าไปนอนดูหนังฆ่าเวลา เหอ เหอ...

[floraville]

14.40 น. ขับรถออกจากบ้าน มีรถไปรษณีย์มาจอดให้บริการอยู่ไม่ไกลนัก แต่ต้องยูเทิร์นไกลมาก คิดแล้วก็ร่วม 10 กว่ากม.เห็นจะได้ 

พอไปถึง ยื่นส่ง จ่ายตังค์ รับเงินทอน วินาทีนั้นเองก็นึกขึ้นมาได้ !!! เฮ้ย... ที่อยู่ผิดนี่หว่า !!!
รีบร้องบอกพนักงานด้วยอาการสติแตก เค้ามองหน้ากัน (คงคิดว่ายัยนี่ไม่เต็ม...) แล้วพูดอย่างใจเย็นว่า "ไม่เป็นไรครับ เปลี่ยนที่อยู่ได้"
"ไม่มีค่ะ อยู่ที่บ้าน"
"โทรไปถามได้มั้ยครับ"
"ไม่มีใครรู้หรอกค่ะ" (ถึงรู้ก็โทรไม่ได้เพราะตังค์หมด) "เดี๋ยวต้องกลับไปดูที่บ้าน รอแป๊บได้มั้ยคะ"
พนักงานมองหน้ากันอีกแล้วบอกว่า "อีก 25 นาทีต้องไปแล้วครับ (กลับสำนักงาน)"
"รอแป๊บเดียวนะคะ บ้านอยู่แค่นี้เอง..."
ว่าแล้วป้าฟลอร่าก็สวมวิญญาณโชเฟอร์ตีนผีบึ่งรถกลับบ้านพลางเหลือบดูเวลา... 15.10 น. และดูเข็มน้ำมัน...

[floraville]

จอดรถปุ๊บ กระโจนขึ้นบันได คว้าสมุดจดที่อยู่ลูกค้ามาพลิกดู.... ไม่มี!!! 
สงสัยยังอยู่ในคอมพ์... ต้องต่อเน็ตก่อน... ดูนาฬิกา...คงใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 15 นาที...ถ้ากลับไปไม่ทันรถไปรษณีย์คงเสียเวลาเปล่า โรงเรียนก็จวนจะเลิกแล้วด้วย ทำไงดี ทำไงดี... 

ในที่สุดก็นึกขึ้นมาได้... เพิ่งส่งหนังสือให้คุณบุ๋ม...คุณบุ๋มส่งที่อยู่มาทาง SMS !!!
รีบกดไล่ข้อความดู แต่ปรากฏว่าถูกลบไปแล้ว...

[floraville]

ขณะที่กำลังจะถอดใจ... ก็ตั้งสติได้...
วันก่อนคุณบุ๋มเพิ่งโทรมา ป้าฟลอร่าเลยเช็คเบอร์ย้อนหลัง แล้วใช้โทรศัพท์บ้านโทรกลับไปขอให้ช่วยส่งที่อยู่มาให้ใหม่ 

แล้วรีบบึ่งรถกลับออกไปทันที ยังไงก็ต้องไปให้ถึงรถไปรษณีย์ก่อน... ด้วยความโล่งใจที่เค้ายังอยู่ พอจอดรถได้ก็รีบเขียนที่อยู่ใหม่มือไม้สั่น...(ขอโทษนะคะคุณบุ๋ม  )

15.30 น. ดูเข็มน้ำมันแล้วยังพอลุ้นไหว...เลยตัดสินใจไปรับลูกก่อน เพราะไม่เคยไปรับเค้าผิดเวลาเกิน 10 นาทีเลย
ถึงโรงเรียน 15.40 น. รับลูกเรียบร้อยแล้วจึงวนรถกลับไปเติมน้ำมันและเติมเงินมือถือ...

เป็นวันที่โกลาหลที่สุดอีกวันหนึ่งในชีวิต...เฮ้อ...

[floraville]

เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์สอนใจว่า "จงเตรียมพร้อม" ไว้เสมอ... 

สิ่งสำคัญที่ไม่ควรขาดในชีวิต (ทำไมทุกวันนี้จึงสำคัญนักก็ไม่รู้ เมื่อก่อนไม่มีก็ไม่เห็นเป็นไรเลย!  )

1. น้ำมันรถ โดยเฉพาะเวลาที่ไม่มีปั๊มน้ำมันอยู่ใกล้บ้าน
2.ค่าโทรศัพท์ พึงรำลึกอยู่เสมอว่าอุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ทุกเวลา!

และข้อสุดท้าย-สำคัญที่สุด

3. สติ  จะช่วยพาเราให้รอดพ้นวิกฤติได้เสมอ... ถ้าป้าฟลอร่ามีสติ... พอรู้ว่าที่อยู่ผิด คงเดินไปร้านเซเว่นที่อยู่ไม่ไกลรถไปรษณีย์ เติมเงินมือถือ แล้วโทรหาคุณบุ๋มเพื่อขอที่อยู่ใหม่...ไม่ต้องวิ่งพล่านให้เสียเวลาและน้ำมันรถเช่นนี้... 

[floraville]

ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมจึงนึกขึ้นมาได้ในวินาทีสุดท้ายว่าที่อยู่ผิด? 
ก็ยังกังขาอยู่...

แต่ป้าฟลอร่าเชื่อว่าทุกครั้งที่เรากำลังจะดำเนินชีวิตผิดพลาด... จะมีเสียงเล็กๆ คอยร้องเตือนอยู่ภายใน... อยู่ที่ว่า ณ เวลานั้น "ใจ" ของเราจะได้ยินหรือไม่... เท่านั้นเอง

[dokebi]

ขอบคุณครับ สำหรับคำสอนดีๆครับ

[wanna]

ขอบคุณค่ะป้าน้อง 

[jumbo99]

อ่านแล้วลุ้นระทึกน่าดู 

[Nampoo]

ดินสอยังต้องมียางลบเลยค่ะ  ทุกคนมีโอกาสผิดพลาดได้เสมอ  สิ่งสำคัญ คือ ต้องแก้ไข  และสติช่วยได้จริงจริง 

[บุ๋มค่ะ]

 เพิ่งจะได้เข้ามาอ่าน วันนี้เองค่ะ โธ่ สงสารป้าจังค่ะ จำได้ว่าป้าโทรมาถาม ที่อยู่ แล้วบอกว่าเขียนที่อยู่ผิด เป็นคนที่อยู่ระยอง ยังจำได้ถามป้าว่า ส่ง(ผิด)ไปยังค่ะ แหะ แหะ กลัวข้าหลวงจักรพรรดิ จะตกไปที่คนอื่นอะค่ะ ก็ป้าบอกว่าต้นเล็กๆ มีต้นเดียว (ดูซิห่วงต้นไม้เฉยเลย)  ป้าฟรอร่า ต้องหาวิธี แก้เครียด นะค่ะไม่งั้น จะตั้งสติ ยากค่ะ อิ บุ๋มเป็นบ่อยเลยค่ะ 

[floraville]

ขอบคุณสำหรับทุกความเห็นค่ะ  พักนี้น็อตหลุดบ่อย นี่ก็เพิ่งนึกได้ว่าลืมส่งเฟินให้คุณ seeda ขอโทษด้วยนะคะ