วันนี้บ่าย...เสร็จจากหน้าที่การงานของบริษัท....รีบบึ่งรถไปเลยครับ...แวะไปยังเป้าหมาย..นั่นคือ..หนามแดง(เดี๋ยวจะมาบอกว่าอยูที่ไหน..ต้องไปถามเจ้าของสวนก่อน..เพราะที่นี่เป็นสวนปิดนะครับ..มะค่อยได้รับแขกเท่าไหร่)....เพราะได้รับการเชิญชวนจากเจ้าของสวนมานานหลายครั้งหลายครา....จนคราวนี้อดใจไม่ไหว....เพราะเจ้าของสวนบอกว่าหากวันจันทร์..ไม่มานะ..ของฝากที่เก็บใว้ให้นะ....อดแน่ๆ..
ขับรถไปเลย....ร่างกายไม่ไหวแต่ใจสู้สุด.....จอดรถปุ๊บ...เจ้าของสวนออกมารับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม..แกมหัวเราะนิดๆ....หน้าซีดขนาดนั้น...มันยังดันถ่อสังขารมาอีกเนอะ...ใจมันรักจริง(ขับรถไปเข้าห้องน้ำไป..เพราะอาหารเป็นพิษ..เล่นงานตั้งแต่เมื่อวานแล้ว...เพื่อนมันคงแช่งนะเพราะนึกว่าเรากินเบียร์...อิอิอิ)
.....เจอบรรยากาศแบบนี้เข้าไป...หายปวดท้องเลยเรา..
