กรรมทำให้เป็นไป..........

[ภูจ้อก้อ]

กรรมทำให้เป็นไป

 หลังจากที่เข้าไปป่วนในกระทู้ชาวบ้านเค้าวุ่นว่ายพอสมควร  ชายภูก็คิดว่า  เราควรจะมีอัลบั้มเดี่ยวเป็นของตนเอง  เหมือนโน๊ตอุดมบ้าง  ดีกว่าไปสิงสู่แล้วตู่ยึดเป็นกะตู้เราเอง  ดูมันตะแหม่ง ๆ  พิกลแฮะ   ขาเม้าท์อย่างเรา  มันต้องตั้งตนเป็นศิลปินเดี่ยว  เล่นรวมไม่ได้   ค่าตัวหาร  เล่นเดี่ยวรับคนเดียว รวยคนเดียว  หมู ฉึ ฉึ  สบายเรา  ฮี่ ๆ    อือม  พาดหัวกาทู้ กับเรื่องนี้  ไม่ได้เกี่ยวอะไรกันเลยน้าเนี่ย     

ก็พอดีมีคำถามมา  ให้นำมาตอบในที่นี่  ก็เลยต้องมาเปิด  เม้าท์ที่นี่นาครับ  ไม่มีอะไร ........ จดหมายจากทางบ้าง ยิงเม็ดมา  ดังนี้

ขอบคุณสำหรับคำแนะนำค่ะ คุณชายภู สถานที่ปฎิบัติธรรม อยู่ไกลจริงๆ   เรื่องโรคภัยไข้เจ็บก็เป็นโรคเรื้อรัง คือ ภูมิแพ้ ร่างกายไม่ค่อยแข็งแรงตั้งแต่เด็กแล้วค่ะ เป็นๆหายๆ ระยะหลังเหมือนจะเป็นหนักไม่ค่อยหาย เวลาโดนแอร์ก็จะน้ำมูกไหล หายใจแรง บางทีก็รับรู้เลยว่า นอกจากตัวเองยังรำคาญกับอาการนี้ ยังทำให้คนรอบข้างรำคาญด้วย ปัจจุบันก็นอนหลับไม่ค่อยสนิท อีกเรื่องก็เวลามีวันนั้นของเดือนก็จะมีอาการปวดขามาก เหมือนเป็นตะคริว รู้เลยว่าการไม่เจ็บป่วยเป็นลาภอันประเสริฐ ทำอะไรก็ไม่ได้เต็มที่ เพราะร่างกายเป็นแบบนี้ กินยาก็ไม่หายสักที ก็เคยไปให้คนดูเรื่องกรรม เค้าบอกว่าเราเคยไปทรมานภรรยา แล้วเค้าไม่พอใจ ทำให้เราร่างกายแบบนี้ นู๋ก็ไม่รู้ว่าจริงเท็จอย่างไร เพราะเราก็ไม่ได้เห็นเอง แล้วก็ไม่รู้ว่า เจ้ากรรมนายเวรของเรามีมากแค่ไหน แล้วจะอุทิศให้แบบพูดรวมๆไปเลยหรอคะ เจาะจงก็ยากนะคะ เพราะว่า เราไม่ได้เห็นการกระทำเราในอดีต ตอนที่ไปถามคนดูกรรม เค้าแนะนำว่าการทำบุญต้องกรวดน้ำ กรวดด้วยน้ำจริงๆเท่านั้น เพราะว่า จิตของเราไม่นิ่ง แล้วเท่าที่คุณภูทราบมาเป็นแบบนี้หรือเปล่าคะ แล้วอย่างเรื่ององค์คุ้มครองแต่ละคนมีหรือเปล่า ยังไงคุณภูก็ไปบอกเล่าในบอร์ดก็ได้ค่ะ เพราะว่าคนอื่นจะได้มาอ่านเป็นความรู้ ยังไงก็ขออนุโมทนาในการนำธรรมมะมาเล่าให้ฟังนะคะ นอกเรื่องอีกนิดนึง รถของคุณภูติดการ์ตูนเพราะเป็นความชอบอย่างเดียวเลยหรือเปล่าคะ คือว่า สงสัย แต่รถคันนี้น่าจะผ่านการทำบุญมาเยอะเลยเนอะ

[ภูจ้อก้อ]

 1/4ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนว่า  คำตอบที่ตอบไป  เป็นการแค่แสดงความเห็นนะครับ  อาจไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้อง  เป็นแนวความคิดของผมเอง จากประสบการณ์ที่เราได้ผาดโผนในยุทธภพมา  ถ้าท่านใดเห็นว่าไม่ถูกต้องหรือมีข้อเสนอแนะอื่น ๆ ก็ยินดีรับฟัง เป็นการนำเสนอ ในแนวหลากหลาย  ความคิดเห็น  ให้ผู้รับสื่อได้ตัดสินใจ  แล้วถ้าบางคำถามเกินความสามารถ  ก็อาจจะเชิญท่านผู้รู้อื่น ๆ มาตอบ  (แต่ค่าตัวไม่หาร) แล้วแต่ว่า เชิญเค้าแล้ว เค้าจะมาตอบให้เราหรือเปล่า  นะครับ  คงไปบังคับเค้าไม่ได้    แค่ป็นแขกรับเชิญนะคับ

สำหรับคุณนู๋  ก็ยิงมาหลายคำถามมาก ฮ่ะ  งง และวิงเวียนเล็กน้อย พอประมาณ กับคำถามหลายคำถาม ในประโยคเดียวกัน

เริ่มที่ประเด็น การเจ็บไข้ได้ป่วยนะครับ  คงไม่ต้องไปมองอะไรมาก  พระท่านว่า  กรรมที่ทำให้เราเจ็บป่วย หรือเสียชีวิต ด้วยความทรมาน  อันนี้กรรมอกุศล จากที่ไม่ได้รักษาศีลข้อ 1  คือฆ่าสัตว์   เราเกิดมาหลายๆ ชาติ เรื่องฆ่าสัตว์นั้นก็มีกันมากน้อยด้วยกันทุกคน  การฆ่าสัตว์ ฆ่าเหมือนกัน แต่ให้ผลต่างกัน  คือทำบาปเหมือนกัน  แต่ให้ผลต่างกัน เช่น  บางคนฆ่าเพื่ออาชีพค้าขาย  กับคนที่ฆ่าเพื่อเป็นเกมส์กีฬา  หรือเอาสนุก  อันนี้ให้ผลต่างกัน  คนที่ทำเป็นอาชีพ  กลับรับผลช้ากว่า  กับคนที่ฆ่าสัตว์เพื่อเป็นเกมส์กีฬา  อย่างพวกตกปลา ล่าสัตว์ตามป่าเขา ล่าเอาสนุก   ถ้าล่าเป็นกีฬาแบบนี้บาปหนัก  ถึงจะเล่นเป็นกีฬาแล้วนำมาปรุงอาหารกินก็ตาม  คือมันไปทำให้เค้าได้รับทุกข์ทรมานมาก บางทียิงแล้ว มันไม่ตายในทันที กว่าจะตายอีกหลายวัน ได้ความทุกข์ทรมาน  กรรมพวกนี้จะให้ผลเร็วมาก  บางทีภายในชาตินี้เลยก็มี  ตัวอย่างก็เคยมีมาแล้วมากมาย   บางคนทำเป็นอาชีพเหมือนกันทำเพื่อเลี้ยงปากท้อง  แต่ทำให้สัตว์ได้รับทุกข์ทรมานมาก  เช่น พวกจับสัตว์ บางคนจับกบเขียด จับนก จับปูได้  ก็หักแข้ง หักขา หักปีก  คือไม่ให้มันบิน มันเดิน  เพื่อง่ายต่อการควบคุม นำไปขายต่อ  สัตว์ไม่ตาย นำไปขายได้เป็น ๆ ได้ราคาดี    ถ้าคนกินซื้อไปปรุงอาหารก็บาปด้วย  คือคิดว่าเราต้องกินสัตว์ที่สด ๆ  ยังไม่ตาย  คือพอไปตลาดก็ชี้เอาสัตว์ที่เค้าให้อ๊อกซิเจนไว้ เช่น พวกปู กุ้ง ปลา ที่ยังมีชีวิตอยู่  ชี้เลย ฉันเอาตัวนี้  แม่ค้างัดมา ทุบหัวกบานโป้ง ตายสนิท   อย่างนี้ บาปเท่ากัน ชี้ให้เค้าฆ่า ก็เท่ากับเราฆ่าเอง ไม่ต่างกัน   พระท่านว่า คนที่นิยมชมชอบกินของเป็น ๆ ต้องสัตว์เป็น ๆ ตายใหม่ๆ  พวกนี้ จะเร่งรัดให้กรรมมันรวมตัวเร็วขึ้น  และส่วนใหญ่ จะตายด้วยโรคมะเร็ง  หรือโรคที่ทำให้เราทรมาน เหมือนที่เราทำกับสัตว์  ... ถ้าเราเลี่ยงไปทานอาหารที่ปรุงสุก หรือ  เค้าฆ่ามาแล้ว  ก็จะเลี่ยงได้  บางคนว่าเป็นการส่งเสริมการฆ่าทางอ้อม   นั่นก็แล้วแต่จะคิดอย่างไร  ในความเห็นผม  แค่เราไม่ฆ่า ชี้ชวนให้เค้าฆ่าเพื่อเรา  องค์ของศีล ไม่พร้อง คือไม่ฆ่าเอง ไม่ยินดีในการฆ่า และไม่ยุยงให้ใครฆ่า  เวลาพิจาณามองแค่นี้  ถ้ามองมากว่านั้น  ต้องไปกินเจ  นี่ก็ใกล้แล้ว  จะได้สบายใจ กินแต่ผักเลย จบกัน  แต่เรามององค์ของศีลมีแค่นี้  พระก็มองแค่องค์ของศีล  มีแค่นี้  ท่านก็ทานเนื้อสัตว์ แต่บางองค์ท่านไม่ทาน  เพราะว่ามันแสลงต่อโรคภัยของท่าน  บางองค์สมาทานไม่กินเนื้อ นั่นเป็นเรื่องส่วนตัวของท่าน  ไม่ได้เกี่ยวข้องกับองค์ของศีล  ไม่ใช่บรรทัดฐานการปฎิบัติ การปฎิบัติจริงจะมองแค่ศีล  มององค์ประกอบของศีล

ฉะนั้นประเด็นการเจ็บป่วยของสังขารทั้งหลาย มาจาก กรรมที่บกพร่องในศีล  กรรมที่ขาดความเมตตาต่อสัตว์  ทำให้เราเจ็บป่วย ทรมาน   วิธีแก้ไข ก็ต้อง ทำบุญปล่อยสัตว์ไปบ้าง ทำบุญอุทิศให้เจ้ากรรมนายเวรทั้งในอดีตและปัจจุบัน  เรื่องวิธีการอุทิศส่วนกุศลเดี๋ยวมาต่อให้อีกทีครับ  มีงานเข้า..   

[ภูจ้อก้อ]

การแก้กรรมเบื้องต้น  ก็ควรจะมีศีล 5  หรือ ศีล 8  ยึดไว้เป็นหลัก  ควรสวดมนต์ให้ทานหมือนครูอุ๊ทำ  คือหากะปุกเงินมาหยอด ทำบุญทุกวัน หลังจากที่ได้สวดมนต์ ไหว้พระ พอเงินเต็ม ก็เอาเงินนั้น ไปทำบุญที่วัด  ไปหยอดตู้ทำบุญ  แต่บุญเราต้องทำทุกวัน สวดมนต์ทำทุกวัน ศีลก็ต้องมีเป็นปกติ  เพราะว่า ยามใดที่เรามีศีลครบ มีการสวดมนต์ไหว้พระ ไตรสรณาคม  จะเป็นบุญใหญ่  ยิ่งถ้าเรานึกถึงความตาย  ไม่อาลัยในร่างกายของเราเอง ไม่ยึดติดว่ามันดี มันงาม ไม่ยึดว่า โลกนี้ มีของน่าชื่นชม มีของที่เราชอบ  เราไม่ยึดติดในข้าวของวัตถุ ตัวตน บุคคลใด ๆ ให้ใคร่ครวญ ไว้เสมอ ๆ เท่าที่นึกได้  แค่นี้ ได้บุญมากมาย  ทุกครั้งที่สวดมนต์  ก็ควรจะแผ่ไปยัง เจ้ากรรมนายเวร 
การอุทิศส่วนกุศล  ให้เจาะจงให้เลยเบอร์ 1  บุญที่ข้าพเจ้าได้เคยกระทำมาตั้งแต่ในอดีต จนถึงปัจจุบันนี้ ขอบุญนี้จงถึงแก่ เจ้ากรรมนายเวรของข้าพเจ้า ที่ทำให้ข้าพเจ้าป่วยเป็นโรค.......... และเจ้ากรรมนายเวรในอดีตทั้งหมด  ขอให้ท่านจงโมทนาส่วนกุศลผลบุญนี้ ขอจงพึงได้รับผลบุญประโยชน์เช่นเดียวกับข้าพเจ้า ณ กาลบัดนี้เถิด 

ผมจะใช้แบบนี้ เป็นรูปแบบเลย    ท่องจนขึ้นใจ  ถ้าโรคมันรุมเร้าหนัก  แสดงว่า เจ้ากรรมนายเวรเค้าเล่นเราหนัก  ก็ต้องตั้งจิตนิ่ง ๆ  แล้วบอกไปว่า  เราขอโทษ เราสำนึกผิดแล้ว  ที่เราได้กระทำล่วงเกินต่อชีวิตท่าน ทำให้ท่านต้องลำบาก ทำให้ครอบครัวท่านต้องลำบาก  ขอท่านจงอภัยให้เราเถอะน๊ะ  อย่าได้จองเวรต่อกันอีกเลย  บุญทุก ๆ บ่อบุญ  เราจะตั้งใจทำไปให้ท่าน  ขอท่านจงโมทนา  ต่อไปนี้ เราตั้งใจจะเป็นคนดีแล้ว  ไม่คิดชั่ว พูดชั่ว ทำทุษร้ายต่อร่างกาย บุคคลใดอีก เราตั้งใจจะเป็นคนดี จริงๆ   อภัยให้เราเถอะน๊ะ เราสำนึกผิดแล้วจริง ๆ

นี่ต้องคิดและสำนึกให้ได้แบบนี้เลย  เพราะว่า การที่เราเอาของไปทำบุญ เอาสังฆทานไปถวาย เจ้ากรรมนายเวรบางท่านผูกอาฆาตแรง  เค้าไม่ยอม  เราทำเค้าไว้แรง  เราต้องทำด้วยจิตสำนึกจริงๆ  ไม่ใช่ เอ้า ฉันทำบุญให้เธอและ  เลิกแล้วต่อกันนะ  ถามใจเธอว่า  ถ้ามีคนมาทำให้เราเป็นสัมภเวสี เร่ร่อน อดอยาก ทำให้ครอบครัวได้รับทุกข์ระทม มีรึที่เราจะยอมให้อภัยได้ง่ายๆ  ใจเรา ใจเค้า น้อมมาใส่ใจ  เหมือนกัน  บางอย่างมันต้องใช้ความจริงใจเข้าแรก ไม่ใช่เอาของ เอาบุญไปแลก  ต้องขอโทษเค้ามาก ๆ  ทำบ่อย ๆ  จนกว่าอาการเราจะดีขึ้น หรือหายไปสนิท  นั่นคือ เค้ายอมให้เราแล้ว เคยแนะนำคนอื่นไปให้ทำแบบนี้  มีคนหายจากโรคป่วยกะเสาะกะแสะ  หายไปจริงๆ คือทำให้ถูกทาง ถูกวิธี  ทำด้วยความจริงใจ  ด้วยความรู้สึกผิดที่เราจริง ๆ  นั่นแหละ จะมีผล 

โรคร้ายทุกอย่าง มันหนุนเนื่องมาจากรรมในอดีต ทั้งนั้น  ฉะนั้นเรื่องบุญ เราต้องไม่ขาด ต้องสะสม แล้วอุทิศให้กับเจ้ากรรมนายเวรของเรา อย่างสม่ำเสมอ  ตลอดชีวิตเลย ไม่ใช่แค่หายป่วย  แต่ละคนจะมีเจ้ากรรมนายเวรเยอะมาก  คนนี้ ไป คนใหม่เข้ามา เค้าจะมาคอยต่อคิวกัน แต่ถ้าเรา ทำทุก ๆ วัน ตัดกรรมไปก่อน  ทำไป ๆ  ไม่เว้น อย่างนี้ กรรมจะเบาบาง  ผมก้ต้องทำทุกวันเหมือนกัน เพื่อน ๆ ในกลุ่มกัลยาณมิตรก็ทำเหมือนกัน 

 

[seeda]

...สาธุ ค่ะ ชายภู และยินดีกะอัลบั๊มเดี่ยวด้วยจ้ะ

...กาลังจาบอกว่า ชายภู ช่วยพิมพ์แบบ เว้นบรรทัดโหน่ย แฟนคลับสว.อ่านเลี้ยวตาเริ่มลายง่ะ    ขอบคูณคร้าบ

...แล้วถ้าปกติหล่ะ ชายภู เอาพ่อแม่ ก่อนได้ป่ะ ตามด้วยครูบาอาจารย์ทั้งทางโลกและทางธรรม แล้วจึงต่อด้วยเจ้ากรรมนายเวร

[lucky]

สาธุ ...ถูกต้องมากครับ ...
รอฟังต่อครับผม...

[ภูจ้อก้อ]

...สาธุ ค่ะ ชายภู และยินดีกะอัลบั๊มเดี่ยวด้วยจ้ะ

...กาลังจาบอกว่า ชายภู ช่วยพิมพ์แบบ เว้นบรรทัดโหน่ย แฟนคลับสว.อ่านเลี้ยวตาเริ่มลายง่ะ    ขอบคูณคร้าบ

...แล้วถ้าปกติหล่ะ ชายภู เอาพ่อแม่ ก่อนได้ป่ะ ตามด้วยครูบาอาจารย์ทั้งทางโลกและทางธรรม แล้วจึงต่อด้วยเจ้ากรรมนายเวร

สาธุ ...ถูกต้องมากครับ ...
รอฟังต่อครับผม...

  ขอบคุณคร๊าบ สำหรับคำติชม แนะนำ  ทุก ๆ  คำพูดของท่านจะเป็นประโยชน์ในศาลไคฟง นะคร๊าบ...อะ จึยส์ 

สำหรับท่านที่แนะนำให้เว้นบรรทัด  ผมก็ยินดีค๊าบ  แต่ว่า ขยายตัวหนังสือหน้าจอ  ได้ป่าวค๊าบ  เพราะว่า ถ้าให้เว้นบรรทัด ชายภู ต้องกังวล เคาะ

ปัด 1 ปิด 2 อะคับ  ลองขยายตัวหนังสือที่หน้าจอป่าวค๊าบ  เพราะจอชายภู ตัวเท่าหม้อแกงเป็ดพะโล้  ไม่ต้องใส่แว่น  ยืนห่าง เป็นเมตรยังอ่านออก

อะค๊าบ    แต่ถ้าไม่ได้จิง  ๆ  ชายจะปัด1 บิด 2 ตีเกรียวม้วนขยักให้สวยงามตามคำขอค๊าบ

[wanna]

ชอบมากเลยค่ะ อัลบั้มเดี่ยวฉบับนี้ รับรองผู้ฟังตรึมค่ะ  แถมชายภูก็ได้บุญมหาศาลเลยค่ะ 

อุ๊มีปุจฉาบ้างนะคะ  ถามว่า... ในเมื่อเท่าที่อ่านหนังสือ ฟังท่านผู้รู้เทศน์มา ก็บอกว่า สัตว์โลกทั้งปวงทุกรูปทุกนามเวียนว่ายตายเกิดอยู่ใน31ภพภูมิ  คือ  อรูปพรหม 4 + รูปพรหม 16 + เทวภูมิ 6 + มนุษยโลก 1 + อบายภูมิ 4  แล้วที่เค้าเห็น ผี กัน  ผีอยู่ในภพภูมิไหนคะ  ไม่เอาเปรต อสูรกาย สัตว์นรก นะคะ  เอาพวกผีที่1900 เห็นอ่าค่ะ  มันจัดอยู่ในภูมิไหน   ทั้งๆที่ท่านผู้รู้บอกว่า ร่างกายดับแล้ว จิตจะไปเกิดทันทีในภพภูมิต่างๆตามที่บุญกรรมทำเอาไว้ แล้วทีนี้จะมีผีมาได้อย่างไรคะ  คือ โดยส่วนตัวไม่เคยเจอผีค่ะแล้วก็ไม่กลัวผี เพราะ ส่วนลึกจริงๆแล้วไม่เชื่อว่าผีมีจริง  แต่เห็นเค้าเจอกันมากๆเข้า ก็เลยเกิดความสงสัยนี้ขึ้นมาค่ะ 

[ภูจ้อก้อ]

มาว่ากันต่อเรื่องกรรมที่ทำให้เจ็บไข้ได้ป่วย  ก็คือ กรรมที่ได้กระทำปาณาติบาต ต่อสัตว์น้อยใหญ่   การให้ผลเร็วหรือช้า  ก็อยู่ที่ว่าเจตนาของท่านว่า ทำให้สัตว์ได้รับทกข์ทรมานมากน้อยเพียงใด  ถ้าโป้งเดียวตาย ก็ให้ผลช้าหน่อย  แต่ถ้าโป้งเดียวตายทุกวัน ๆ  เป็นอาจิณ ก็ให้ผลเร็ว เหมือนกัน  คือมีคน ๆ นึงแกจับปูขาย  แกมือไว จับเก่ง จับแต่เด็กยันสาว พอจับได้แกก็มัดป๊าบ ป๊าบ เอาหนังกะติ๊ก รัด เอาเชือกพลาสติก ผูกบ้าง แกทำของแกเป็นประจำ อาชีพจับปูขาย คือแกไม่ได้หักแข้งหักขา แต่แกทำให้มันกะดุกกะดิกไม่ได้ ง่อยเปรี้ย พิการ ซ้ำซ้อนไป กรรมตัวนี้มันส่งผลถึงปัจจุบัน  วันนึงแกได้สติ ก็คิดว่านี่เราทำกรรม ทำบาปมานาน  ควรจะปฎิบัติธรรมเพื่อละลายกรรมชั่ว    ผมใช้คำว่า ละลาย  นะครับ  ไม่ได้ใช้คำว่า ล้าง   ถ้าล้างคือหมดไป  แต่ถ้าละลาย นี่คือทำให้มันเบาบาง  เหมือนคนเป็นหนี้ 100000 บาท แทนที่จะผ่อนใช้ 1 ปี  คือส่งต้นเค้าเยอะ ๆ  ก็หันมาผ่อนส่งเค้า 15 ปี  คือทะยอยใช้หนี้เค้าไปเลื่อย ๆ คือใช้เหมือนกัน แต่ค่อย ๆ ผ่อนใช้เค้า  ไม่ใช่แบบโดนหนัก ๆ 12 งวด ต้องใช้ให้หมด บางคนโดนให้ใช้ภายใน 1 งวด  แบบนั้นก็ตายแน่ครับ คือเค้าจะเอาเราตายไปเลย  ให้เหมือนกับที่เค้าโดนเราทำ หรือทำให้เราได้ทุกข์ทรมานเหมือนกับที่เค้าโดน 

ย้อนมาที่แม่ค้าขายปู  แกอยากทำบุญใช้หนี้สิน ที่ทำกับปู ไปได้พระดี ๆ แนะนำ  แกก็เลยหันมาถือศีล ท่องมนต์ ทำกรรมฐาน  ทีนี้อีตอนฝึกกรรมฐานพระท่านให้สมาทานศีล แกก็ทำ  แต่พอแกภาวนา  พระท่านให้ นึกถึงภาพพระองค์ใดก็ได้ที่เราเคารพ นพไหว้เป็นประจำ  แกก็นึก แต่นึกสักเท่าไร ก็ไม่เห็นภาพพระ  ทั้งๆ ที่พระก็อยู่ตรงหน้า  หลับตาลงไป  มันเห็นแต่ภาพปู ไต่กันยั๊วเยี้ย ปูไต่ ๆ  ไม่ใช่สามีเอานิ้วมาไต่นะครับ ปูไต่ไปมา  แกเล่าว่า ตอนที่ทำกรรมฐานใหม่    ๆ เห็นแต่ภาพปู แต่พอทำ ๆไป  ภาพปูก็ค่อย ๆ หายไป  ภาพพระเริ่มปรากฎ  คือทำบุญอุทิศไปให้คุณปูเค้า  ภาพปูก็เบาลง  ภาพพระก็ปรากฎ แจ่มชัดทีละน้อย  จนปูหายไปหมด  ภาพพระปรากฎแทน  ทีนี้  ถ้าเผื่อว่า คุณแม่ค้าปู นักจับปูคนนี้แกไม่แก้กรรมของแกตามนี้ละ อะไรจะเกิดขึ้น......................................นึกออกป่าวคับ............  ถ้านึกไม่ออกผมเฉลย  ถ้ากรรมตามทันในชาตินี้  แกก็จะปวดตามข้อ ตามแขน บวม เป็นรูมาตอย เก๊าท์  ด้วยกรรมที่ทำกะปู  แค่นั้นยังน้ำจิ้มค๊าบ   ของแถมให้อีกคือแกจะมีอายุขัยน้อย สั้นลง ตอนแกตาย  ก่อนตาย ปูจะมาค๊าบ  เพราะกรรมที่ทำกับปู  หนัก  อันไหนหนัก อันนั้นมาก่อน  ทำปูไว้เยอะ ปูมาก่อน  พอตอนใกล้ตาย จิตเริ่มเป็นทิพย์  เริ่มเห็นนู่น เห็นนี่ ผีก็เห็น ปูก็เห็น  มันจะมาไต่ตามตัว ทำให้เราเสียสมาธิ  สมมุติว่า เราจะนึกถึงพระก่อนตาย  จะได้ไปที่ดี ๆ แต่ปูมันจะดึงเราไปนรกครับ มันจะมาคอยกวนเราไม่ยอมให้เราไปที่ดี ๆ  ตอนนั้น เค้าเอาหนัก  เพราะเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิต  ช่วงที่ร่างกายจะแตก ธาตุแตก จิตจะไปจุติใหม่  ปูมันมา  ถ้ามัวแต่ปัดปู ไม่นึกถึงพระ  เสร็จเค้า  ปูดึงเราลงนรกแหง๋ม  แต่คุณแม่ค้าปู สามรถจับภาพพระ แทนภาพปูได้ก่อนตาย ก็เลยรอดตัว ที่จิตเกาะด้านกุศล   เคยมีแม่ค้าขายหอย แกจับหอยขายตั้งแต่สาว ยันแก่  พอตอนตาย ลูกหลานให้ภาวนาว่า อรหัง แต่คุณยาย ได้ยินว่า อรหอย   ยาย ๆ อรหัง  แกก็ อรหอย ของแกไป  อย่างนี้ลำบากครับ  คือเราจะไปแก้กรรมตอนจะสิ้นวาระสุดท้าย ลำบากครับ  ของอย่างนี้ ต้องแก้กันตั้งแต่บัดนี้  ไม่ใช่ไปแก้ที่ปลายสุดของชีวิต  ลำบากครับ   จะอย่างไรก็แล้วแต่ ไม่ว่าท่านจะได้ไปเสวยสุขวิมานชั้นไหน แต่ว่ากรรมที่ทำกับสัตว์ทุกชีวิตที่ได้ทำไป  นั้นยังถูกบันทึกเป็นเงากรรมติดตามท่านไป แต่ถ้าท่านไปค้างที่พรหม เทวดา ท่านก็จะเสวยแต่ สุขเท่านั้น เรื่องทุกข์ที่ทำกับสัตว์ จะไม่มีมาหาท่าน  เพราะช่วงนั้นเค้าเรียกว่า เป็นช่วงเสวย  คำว่าเสวย ใช้กับคนที่ตายไปแล้ว  คือ เสวยผลของกรรมดี ก็ไปเป็นพรหม เทวดา  แต่ถ้าเสวยผลกรรมชั่ว ก็ไปนรก เปรต อสูรกาย สัตว์เดรัชฉาน  คือรับไปส่วนใดส่วนหนึ่ง  แต่ถ้าเป็นมนุษย์  มันใช้คำว่า เสวยไม่ได้  คือในภูมิของมนุษย์นั้น มีทั้งสุขเวทนา  และทุกขเวทนา รับผลของกรรมดี และชั่ว ได้ทั้งสองแบบในภพเดียว คือแตกต่างกันอย่างนี้นะขอรับกะผม  ถ้าเสวยผลของกรรมดีหมด ก็จะรับผลกรรมชั่วแหละคร๊าบ  คิดบัญชีย้อนหลังกันเลย มีกี่ภพกี่ชาติ  หนีมาเท่าไร ต้นทบดอด ทบต้น อ่วมคร๊าบ  แต่คนที่เป็นเทพ เทวดา พรหม  ไม่โง่ครับ  เค้ารู้วาระ  ถ้าใกล้จะหมดบุญ กายจะมีเหงื่อ เศร้าหมอง ไม่ร่าเริง  นั่นหมายถึงต้องจุติแล้วครับ ถ้ายังดื้อรั้นใช้บุญจนหมด ไม่ลงมาต่อบุญ ก็ล่วงจากสวรรค์ ปรู๊ดดเดียว ลงนรกครับ  ไม่ผ่านเมืองมนุษย์  ถ้าผ่านมนุษย์ ยัง 50 ห้าสิบ คือวัดดวงกัน แต่ถ้าหมดบุญจิงๆ  ลงนรกสถานเดียว  แต่ถ้ามาต่อเป็นมนุษย์แล้วทำบุญต่ออีก  ก็เลี่ยงผลของกรรมชั่ว เลี่ยงนรกไปก่อน กระโดดขึ้นไปต่อข้างบนได้อีกเฮือกนึง ........แต่ช่วงที่เกิดเป็นมนุษย์ ก็ยังต้องรับเศษ ๆ ที่ได้ทำไปครับ  ไม่ใช่ว่า ไม่ใช้เลย  คือใช้ดอกเค้าบ้าง ต้นติดไว้ก่อน  เหมือนที่เจ้าของคำถามนั่นแหละครับ  คือใช้แค่ดอก  บาง ๆ  ยังค้างต้นเค้าไว้ ............. บางคนหนีมาหลายร้อยชาติแล้ว หนีแบบนี้  กระโดดขึ้น กระโดดลง ไม่ล่วง  บางคน ขึ้นลง ๆ  แล้วล่วงไปข้างล่างก็มี  อ่วมเลย ลืมชาติกำเนิดแต่ปางบรรพ    ย้อนไปดูเรื่อง กว่าจะเกิดเป็นคนนั้นแสนยาก ที่กะทู้ด้านล่างได้เลยครับ  มีลงไว้แล้ว เริ่มนับหนึ่งใหม่ อะไรประมาณนั้น..........

บางคนอาจจะสงสัยว่า  อะไร ทำกรรมอกุศลมาตั้งเยอะ  จะมานึกถึงพระแล้วไปสู่สุขคติ  อันนี้เป็นเรื่องจริงครับ  และในพุทธศาสนาก็มีตัวอย่างมามากมาย บุคคลที่ไม่เคยทำบุญกับพระเลย  แกอยู่คนละศาสนา  คือแกถือพราหมณ์  มีฐานะดี  แต่พอแกจะตาย ผู้เป็นพ่อขี้เหนียวมาก  ไม่ยอมตามหมอมารักษาให้ลูก  คือไปหาสมุนไพรมาต้มเองตามมีตามเกิด คือแกกลัวคนจะเห็นทรัพย์สมบัติของแก  ไม่เอาใครเข้าบ้านเลย  ลูกป่วยแกก็เอามานอนนอกระเบียง ช่วงที่คนป่วยแกจะขาดใจตาย แกก็นึกถึงพระพุทธเจ้า  เพราะว่ามีคนพูดว่า  ท่านเป็นคนใจดี มีเมตตา ช่วงเหลือผู้คน  ก็นึกแค่อยากจะมาช่วยให้ตนหายป่วยเท่านั้น  แค่นึกเท่านี้ ก็ขาดใจตาย  ได้ไปเสวยสุขบนวิมานก่อน จนกว่าจะหมดบุญ  คือขนาดว่า แค่นึกถึงให้มาช่วยให้หายป่วย  ไม่ได้นับถง นับถืออะไรนักหนา  แค่นี้ ยังสามารถพ้นนรกไปได้ มีอนิสงส์มากมายเหลือเกินสำหรับคนที่มีพระในจิตใจนี่  แค่นึกแป๊บเดียวก่อนตายยังให้ผลเพียงนี้  แล้วถ้าเราสวดมนต์ ภาวนา นึกถึงพระทุกวันละ   ผลคือ เราก็รอดจากนรก  เรานึกมากกว่าตาพรามณ์หนุ่มนั่นอีก  จะล่วงไปสู่นรกได้อย่างไร  แต่อย่าลืมว่า กรรมใหม่ก็อย่าทำ  เพราะถ้าเราทำแต่บุญ  บุญจะรวมตัวเป็นผลึกรัศมีห่อหุ้มกาย  ไม่ให้กรรมชั่วหรืออกุศลกรรมหนัก ๆ  เข้ามารุมเร้าเราได้  บางทีเราจะเห็นว่า บางคนทำเลวซ้าแหม๋  ทำไมไม่ได้รับผล  นั่นก็เป็นเพราะกรรมดี  มันห่อตัวเค้าอยู่  ยังหนาเตอะอยู่  จึงยังไม่ได้รับอกุศลกรรมหนัก ๆ ที่ทำไว้ปัจจุบัน  คือบุญเก่าเค้ามากมายเหลือเกิน  กรรมชั่วที่ทำปัจจุบันให้ผลไม่ได้  เดี๋ยวรอให้เค้าทำชั่วมาก ๆ  มากกก   กรรมชั่วก็จะมีกำลังสูงกว่ากรรมดี  สามารถให้ผล ส่งผลได้ทันในชาตินี้  แต่ว่า เราไม่มีอะไรมาวัดว่า ใครมีกรรมดีมาก ดีน้อย  เมื่อไรน้อ คน ๆ นี้ ถึงจะได้รับผลกรรมชั่วของเค้าเสียที   ไม่มีอะไรมาชี้วัด การให้ผลของกรรม   ก็ต้องรอไปตามวาระของเค้า  แต่เราอย่าไปสาบแช่งเค้า  มันจะย้อนเข้าตัวเรา  อะไรที่ว่าไม่ดี  เราไม่รู้ดอกว่า เรานั้น ก็อาจเคยทำมา  ตอนนี้ไม่ได้ทำ แต่ว่าอดีตชาติที่ผ่าน ๆ มาละ  ใครจะรู้

บางคนสงกะสัยอีกว่า  ทำไมแค่นึกถึงพระ ปิดนรกได้ชั่วคราวเชียวหรือ    ใช่ครับ เพราะว่ากว่าที่จะมีพระพุทธเจ้าสักองค์มาตรัสในภพมนุษย์นี้ ยากเย็นเหลือเกินครับ  ท่านต้องบำเพ็ญบารมีกว่า 4 อสงไขย แสนมหากัป  บางองค์ตั้ง 16 อสงไข แสนมหากัป นับเป็น วัน เดือน ปี ไม่ได้  เพราะนานมาก  ต้องเสียสละ ลูกเมีย ร่างกาย เป็นทาน  ถึงจะผ่านด่านเป็นผู้มีบารมีเต็ม  ฉะนั้นการได้นึกถึงบุคคลผู้มีคุณหาประมาณมิได้ นับเป็นบุญใหญ่  อย่างเรา ๆ ลองนึกดู  ถ้าเราไม่สวดมนต์ไหว้พระเป็นประจำ  มีวันไหนบ้างที่เรานึกถึงพระ  ยากคับ เพราะเราไม่เข้าใจว่า  เราจะนึกถึงพระคุณของพระทำไม นึกแล้วดีอย่างไร  ถ้าศรัทธาเราอ่อน  ของแบบนี้ทำไม่ได้ทุกวันคร๊าบบ...  แค่นี้ก่อนนะครับ    ยังตอบคำถามไม่หมดเลย  ติดไว้ก่อนค๊าบ

[ภูจ้อก้อ]

ชอบมากเลยค่ะ อัลบั้มเดี่ยวฉบับนี้ รับรองผู้ฟังตรึมค่ะ  แถมชายภูก็ได้บุญมหาศาลเลยค่ะ 

อุ๊มีปุจฉาบ้างนะคะ  ถามว่า... ในเมื่อเท่าที่อ่านหนังสือ ฟังท่านผู้รู้เทศน์มา ก็บอกว่า สัตว์โลกทั้งปวงทุกรูปทุกนามเวียนว่ายตายเกิดอยู่ใน31ภพภูมิ  คือ  อรูปพรหม 4 + รูปพรหม 16 + เทวภูมิ 6 + มนุษยโลก 1 + อบายภูมิ 4  แล้วที่เค้าเห็น ผี กัน  ผีอยู่ในภพภูมิไหนคะ  ไม่เอาเปรต อสูรกาย สัตว์นรก นะคะ  เอาพวกผีที่1900 เห็นอ่าค่ะ  มันจัดอยู่ในภูมิไหน   ทั้งๆที่ท่านผู้รู้บอกว่า ร่างกายดับแล้ว จิตจะไปเกิดทันทีในภพภูมิต่างๆตามที่บุญกรรมทำเอาไว้ แล้วทีนี้จะมีผีมาได้อย่างไรคะ  คือ โดยส่วนตัวไม่เคยเจอผีค่ะแล้วก็ไม่กลัวผี เพราะ ส่วนลึกจริงๆแล้วไม่เชื่อว่าผีมีจริง  แต่เห็นเค้าเจอกันมากๆเข้า ก็เลยเกิดความสงสัยนี้ขึ้นมาค่ะ 

  เดี๋ยวขอตอบก่อนกลับบ้าน  เป็น จม. ฉบับสุดท้ายคร๊าบ  เห็นซองติดกะแตมป์ ตราหมีพูล์  ก็รู้ทันทีเป็นคูอุ๊เหม่งเจ้าเก่า 108 คำถาม เจ้าแม่เฟินหัว  คงจะชอบอะไรที่เป็นหัว ๆ น๊ะค๊าบบ..

ผีที่ว่านี่  ถ้าไม่เอาเปรต อสูรกาย  ก็น่าจะเป็นพวกสัมภเวสีครับ  คือพวกที่ยังใช้กรรม คือวิญญาณที่ยังไม่ไปจุติที่อื่น  อยู่พื้น ๆ เดียวกับเรา  คือเดินสวนกันไปมาแบบนี้  อย่างนี้ต้องไปดู  เซน สื่อรักสื่อวิญญาณ ช่อง 5 คับ  อะไรประมาณนั้น  แต่เปรตบางจำพวก ก็อยู่ภพเดียวกับเรา  คือเปรตนี่ต่างจากสัมภเวสีคือ  เค้าได้รับผลในนรกมาบ้างแล้ว  ช่วงที่เป็นเปรตนี่ถือว่า เบา ๆ แล้วครับ  คือมีสิทธิได้รับบุญจากญาติได้แล้ว  เวทนาเบาลง  แต่ว่าถ้าเป็นสัตว์นรก  เวทนาแก่กล้า  ไม่สามารถรับบุญได้  เพราะว่า มีแต่ทรมาน ดวงจิตนึกถึงบุญไม่ออก  นึกอย่างเดียว เมื่อไรฉันจะพ้นไปจากตรงนี้เสียที ทรมานเหลือเกิน  สมมุติว่าถูกต้มในกะทะ  มันก็ร้อน ร้อนก็ร้อนอยู่ กายรับเวทนาความร้อน นึกรู้อยู่ว่าร้อน เมื่อไรหนอ ฉันจะพ้นตรงนี้ไป อะไรแบบนั้น  แหม๋  นึกย้อนหน่อย  เคยตกนรกบ่อย  พอเล่าๆ สู่กันฟังได้   

สัมภเวสี คือวิญญาณที่ตายไป แต่ยังไม่ได้รับผล ในนรก และสวรรค์  คือดีก็ไม่ได้ไป ชั่วก็ยังไม่รับเต็ม ๆ  แต่มีสภาพหิว  บางดวงจิตพ้นจากวิบากในภพภูมิต่ำ ๆ แล้ว  แต่ยังหาที่จุติไม่ได้แบบนี้ก็มี  ก็รับผลเศษของกรรมช่วงที่เป็นสัมภเวสี  เคยเห็นคนที่ตายโหงมั๊ย  บางทีเค้าคิดว่าเค้าไม่ตาย ช่วง 2-3 วันแรก ยังมาที่บ้าน  บางคนขับรถบวกกับเค้าตายคาที่  วิญญาณก็ยังขับรถอยู่ ยังนึกว่าตัวเองไม่ตาย    ที่แยกโค้งรัชดา หน้าศาลอาญา  ตรงนั้น ฉายาโค้ง 100 ศพ  มีคนเห็น  พวกที่มองเห็น จะเห็นวิญญาณหนาแน่ นั่งบนกิ่งไม้ นั่งริมขอบฟุตปาต  เป็นสังคมสัมภเวสีกลุ่มใหญ่ ๆ  อยู่ตรงนั้น รอพวกที่ขับรถประมาท รับไปอยู่ด้วยกัน  ใครมีเคราะห์กรรมมาก  เค้าก็สามารถแสดงตนให้เกิดอุบัติเหตุได้  ตรงนั้นตายกันมาก หลายคน ยืยยัน นอนยันกันมา  เจ้า 1900 ก็ยัน  วิญญาณพวกนี้ ตายก่อนอายุขัย ก็จะเร่ร่อนอยู่ตรงที่ตาย จับกลุ่มเข้าพวกกอดคอกันร้องไห้ น่าเวทนา 
 
ทีนี้ผีก็อยากได้ส่วนบุญจากมนุษย์  ถ้าคนที่มีบุญมาก จะมีรัศมีกายสว่าง  ผีเห็น  คนด้วยกันไม่เห็น เค้ารู้ว่าคนนี้มีบุญ ขอได้  แต่ว่าขอแล้ว เจ้าตัวเค้าไม่รู้ก็อดฮ่ะ  ถ้าไปขอเจ้า 1900 นั่นแหละเหมาะ เพราะแกเปิดจอทีวีเหมือนเซน  ฮี่ ๆ  ถ้าขอฉันก็อด  เพราะฉันไม่เห็น  ผีที่จะมาขอบุญ ต้องแสดงตนให้ผู้คนเห็น รู้สึกว่า เค้าต้องใช้กำลังมาก เห็นว่า ถ้าเราเห็นผี ให้รีบอุทิศบุญไปให้  ไม่ต้องบอกชื่อแซ่ แม่เค้า พ่อเค้า จะชื่ออะไรไม่ต้องสน บอกไปเลย  ว่า " อิทัง บุญญพลัง ผลบุญใดที่ข้าพเจ้ากระทำมาตั้งแต่ต้นถึงปัจจุบันจะมีมากน้อยเพียงใด  ขออุทิศบุญนี้ให้ดวงวิญญาณที่ข้าพเจ้าได้พบเห็นที่นี้ หรือ ที่ไหน ก็ว่าไป ชื่อแซ่เราไม่รู้ เพราะคุยกันไม่รู้เรื่อง บอกตำแหน่ง พิกัด รูปร่าง หรือ ได้ยินแค่เสีย แต่รู้ว่าเป็นผี หรือสังหรณ์ใจ  ก็อุทิศบุญไปให้เลย " ใช้ได้ คับ ผมและคณะ ใช้แบบนี้ อุทิศเจาะจง  ไม่ได้ให้แบบหว่านไปทั่ว  ให้เฉพาะวิญญาณที่เราเห็น หรือเสียที่เราได้ยิน หรือวิญญาณที่มาหาในฝัน รูปร่างแบบนี้ ว่าไปเห็นแบบไหน ก็ว่าไป  ตามที่เราสัมผัสได้เท่านั้น  ที่ไม่ให้แบบหว่านไปทั่ว เพราะว่า ถ้าให้มากคน จะมีตัวหาร  ยิ่งให้มาก ก็มีส่วนแบ่งมาก ได้ไปคนละนิดละหน่อย  บุญไม่พอ เดี๋ยวันหลังมาเกาะปะตูขออีก  ยุ่งตายห่ะ  ให้ไปเยอะ ๆ เลย  ของเราไม่หมด จำไว้ ให้ไปมากเท่าไร  ก็ไม่มีวันหมด  บุญ  ไม่มีวันหมด  ไปแระ..  พรุ่งนี้มาตอบปัญหาที่ยังค้างอีก  ยังไม่ลืมคร๊าบบ..

[wanna]

เรื่องสัมภเวสีนี่ได้ยินมาค่ะชายภู  แต่ไม่เคยเห็นเลย   รออ่านต่อนะคะ

[wanna]

พอจำได้เลาๆค่ะ  เคยฟังพ่อหลวงเทศน์เรื่องดวงจิตรอการเกิดนี่ ท่านบอกว่า ตอนท่านไปที่เชียงใหม่มีเยอะเหลือเกิน มาฟ้องท่านก็เยอะ รอเกิดกันเต็มท้องฟ้าไปหมด แต่เกิดไม่ได้ เพราะว่าคนใช้ยาคุม ถุงยางกันเยอะเหลือเกิน  พวกนี้ชาวบ้านเรียกผีด้วยไหมคะ แต่ท่านเรียกว่าดวงจิตนะคะ

ว่าแล้ว..ก็มีคำถามรอคิวชายภูอีกแล้วละค่ะ 

[บุ๋มค่ะ]

อ่านแล้ว ประเทืองปัญญาอยู่ค่ะ คุณชาย ชอบๆๆ ตะว่า ตอนอ่าน นี้นะ ต้องพาหน้า เข้าใกล้จอในระยะ 3 นิ้ว แล้วคร้าบ

[noochynooch]

ตามที่คุณชายภูกล่าวมา "ใครมีเคราะห์กรรมมาก  เค้าก็สามารถแสดงตนให้เกิดอุบัติเหตุได้ " ขอถามคุณชายภูค่ะ การที่วิญญาณมาปรากฎตัวแล้วทำให้ผู้ที่เห็นเกิดอุบัติเหตุ วิญญาณนี้ต้องเป็นเจ้ากรรมนายเวรกันหรือเปล่า แล้วถ้าวิญญาณทำให้คนตายได้ จะเป็นการเพิ่มบาปหรือเปล่าคะ

[ภูจ้อก้อ]

 ค้างอีกสองคำถามข้างบน เรื่อง การกรวดน้ำ ต้องใช้น้ำ  กับเรื่ององค์คุ้มครองของแต่ละคน

เรื่องการกรวดน้ำ นี่จะใช้แบบมีน้ำ หรือไม่มี น้ำก็ใช้ได้ครับ ได้ทั้ง 2 แบบ  แต่ที่มีคนทักว่า ต้องใช้น้ำเพื่อให้จิตเรานิ่ง  อันนั้นก็ถูก  การเทน้ำลงไปที่พื้นหรือตามโคนไม้ก็ดี ฝากพระแม่ธรณีเป็นพยาน การเทน้ำนั้นเป็นรูปธรรม สามารถมองเห็นจับต้องได้  สำหรับคนที่จิตไม่นิ่ง ก็จะนิ่งขึ้น กว่ากรวดแห้ง ๆ    แต่ถ้าถามผล เหมือนกัน  แต่บางคนนะ พอเห็นน้ำแล้วจิตเรานิ่งกว่า อุปนิสัยเดิม อาจจะอยู่กับน้ำมาก่อน  พอเห็นน้ำแล้วมันสบายตา  บางทีเราไปเห็นทะเล น้ำตก ภูเขา  แล้วรู้สึกใจโปร่ง สบาย  คือนั่นเราเคยอยู่กับน้ำมา เคยฝึกกรรมฐานในอดีตที่เนื่องมากับน้ำ ก็ได้  พอเราใช้น้ำเป็นสื่อ  จิตเราจะนิ่งดีกว่า    แต่ละคนไม่เหมือนกัน  จะใช้เป็นบรรทัดฐานการกรวดน้ำ ว่าต้องใช้น้ำเหมือนกันทุกคนก็ไม่ใช่  บางคนจิตเค้านิ่ง  ไม่ต้องใช้น้ำก็ได้  

แล้วการอุทิศบุญให้  เบอร์ 1 ตามที่ชายภูทำคือ  เจ้ากรรมนายเวรที่เคยล่วงเกินกันมา ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน ขอท่านได้โปรดอดโทษให้กับข้าพเจ้า
เบอร์ 2 พรหม เทวดา พระภูมิเจ้าที่ ที่ปกปักษ์รักษาข้าพเจ้า ปกปักษ์รักษาบ้าน ที่ทำงานข้าพเจ้า รวมถึงครอบครัวของเราด้วยก็ได้
เบอร์ 3 ถ้ามีเทพองค์อื่นๆ ที่เรานับถืออยู่ในใจก็ว่าไป สมมุติเช่น  ท่านท้าวมหาพรหม ท่านปู่พระอินทร์ ท่านย่า(พระชายาพระอินทร์) ท่านท้าวจาตุมหาราชทั้ง 4  (เทพผู้เป็นใหญ่ทั้ง 4 ทิศ) ท่านอินทกะ และบริวาณ(เทพผู้มีบุญมาก รองจากพระอินทร์)  ท่านลุงพญายม และท่านลุงนายบัญชีทั้ง 2  (หมายถึง  เทพผู้มีหน้าที่ตัดสินคดีความของมนุษย์และสัตว์ในโลก)  จะห้อยท้ายให้ท่านเป็นพยานในการบำเพ็ญกุศลครั้งนี้ด้วยก็จะดี  เพราะว่า เผือเราต้องไปผ่านที่สำนักงานของท่าน  แล้วท่านเป็นพยานว่า เราเคยทำความดี สวดมนต์ ไหว้พระ หรือฯลฯ  ท่านก็จะให้เราไปเสวยสุขคติก่อน  เพราะเราอธิษฐานขอให้ท่านเป็นพยานในการบำเพ็ญกุศลทุกครั้งที่ได้ทำบุญ  ต้องนี้มีประโยชน์มาก  ไม่ควรตัดออก
เบอร 4 พ่อแม่ ครูบาอาจารย์ พี่น้อง และญาติผู้ล่วงลับไปแล้ว ที่เสวยความสุขอยู่ก็ดี  ที่เสวยความทุกข์อยู่ก็ดี  ขอให้ท่านทั้งหลายจงโมทนา ผลบุญกุศล เช่นเดียวกับข้าพเจ้าจะพึงได้รับ ณ กาลบัดนี้เถิด
  
 
ตอนที่เราอุทิศส่วนกุศลนี่ ใช้บาลีสั้น ๆอิทัง บุญญพลัง  แล้วต่อจากนั้น  ก็ว่าภาษาไทยเลย  เอาที่เราเข้าใจ พูดไป เลย อยากให้ใคร ก็ว่าไป  แต่ว่าของชายภู  ทำแบบที่ว่ามานั่นแหละ  แต่ใครจะดัดแปลงให้อย่างไร  อันนั้นก็สิทธิ์ของท่านฮ่ะ  ที่ชายภูให้เจ้ากรรมนายเวรเป็นเบอร์ 1 เพราะว่า ครูบาอาจารย์ชายภูทำแบบนั้น  และที่สำคัญ เจ้ากรรมนายเวร มีอิทธิพลสูงต่อชะตาชีวิตเรา  ถ้าเราไปทำเค้าไว้แรง ๆ  ไม่มีใครช่วยเราได้เลย แม้นแต่เทพผู้มีฤทธิ์มากสักแค่ไหน  ก็รั้งไว้ไม่ได้  บางทีเดินเข้าบ้าน เจ้ากรรมนายเวรเกาะคอ หนีบเอวเราเข้าบ้านมาด้วย ท่านเทพที่คุ้มครองเรา ยังงัดออกไม่ได้  เพราะท่านรู้ว่า มันเป็นวาระกรรมที่ผูกพันต่อกัน  ต่างฝ่ายต่างต้องชดใช้  ยกเว้น เค้าจะอโหสิกรรมให้แก่กันและกันเท่านั้น  เป็นเรื่อง ระหว่าง สองฝ่าย คนอื่น ไปยุ่งไม่ได้  มีหลายคนรู้เท่าไม่ถึงกาล  ไปยุ่งกับเค้า คือไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย แต่ไปดึง ไปแกะเค้าออก  คนแกะนั่นแหละ โดนเองเลย  เจ้า 1900 ก็เคยโดน  อาเฮียขาเก๋าก็โดน  คือรู้เท่าไม่ถึงกาล  ทีหลังจึงรู้ว่า  ไม่ควรทำ ถ้าไปยุ่งกับเค้า  เค้าจะมาเข้าคนที่สามแทน ฮี่ๆ  เอาดิ๋  ใครอยากลองก้อได้    ฉะนั้นถ้ามีเจ้ากรรมนายเวรมาเกาะ มาทวง บางทีมันค้าขายไม่ขึ้น การงานไม่ก้าวหน้า เจ็บป่วยกะเสาะกะแสะ  ไปหามดหมอ ก็รักษาไม่หาย  คือวาระกรรมต่อกันมันไม่หมด  เค้าไม่ยอม  ตรวจยังไงก็รักษาไม่หายสักที  บางคนไปตรวจร่างกาย  เป็นมะเร็ง ไปตรวจไม่เจอ  จะมาเจออีกทีก็ ในขั้น 3 4 แล้ว รักษายาก สุดท้ายก็ตาย  คือเค้ามีอำนาจ ทำให้ตรวจหาโรคไม่เจอ   แบบนี้ก็เคยเจอครับ  เล่าเป็นวิทยาทานให้ฟัง   ว่าเจ้ากรรมนายเวร ทำไมจึงเป็นเบอร์ 1  ทุกครั้ง นะ ฮ้า..

[ภูจ้อก้อ]

 /0156ประเด็นที่สองเรื่องเทพผู้คุ้มครอง  อันนี้ยืนยันได้ว่ามีด้วยกันทุกคน  ยกเว้น"คนชั่ว"  ท่านไม่คุ้มครองคนชั่ว  เพราะคุ้มครองแล้ว ท่านจะได้บาป เหมือนไปยินดีในบาปของคนอื่น    อาจมีคำถามว่า ทำไมทุกคนต้องมีเทพคุ้มครอง   คือว่า ในการดำเนินชีวิตประจำวันของเรานี่  อาจจะไปโดนของไม่ต้องประสงค์ ทั้งที่เห็นตัว และไม่เห็นตัว รวมทั้งคุณไสยต่างๆ รวมถึงพวกภูตผีร้ายตามถนนหนทางป่าเขา  ถ้าไม่ใช่เคราะห์กรรมของเรา ท่านช่วยปัดเป่าได้  หรือว่า ถ้าเคราะห์ของเรา  ท่านก็ช่วยให้หนักเป็นเบาได้  แต่จะไม่ให้รับเลย นะ ไม่ได้  ต้องโดน มากน้อยก็ต้องเอา แต่ว่า จะไม่ให้โดนเลยนะไม่ได้   

เทพที่มาคุ้มครองเราเป็นใคร    คือ  ญาติของเรานั่นเอง ส่วนใหญ่เป็นญาติของเราในอดีตชาติ  เคยเป็นพี่น้อง พ่อแม่ ครู อาจารย์ กันมา หรือเป็นเทพ เทวดาที่เรารักนับถือท่าน เป็นส่วนตัว  เราขอให้ท่านช่วย  ท่านก็ช่วย  คือธรรมเนียวของเทพ หรือ ผี ทั้งหลายก็ตาม  ถ้าอยากให้ช่วย ต้องบอก  ถ้าไม่ขอ ท่านไม่ยุ่ง  ยกเว้นจะเป็นญาติเราผู้มีคุณกับเราในอดีต  บางทีผูกพันกันมา  ก็ยังห่วงหาอาทรณ์ตามคอยช่วยเหลือ ไม่ให้ตกไปในภพภูมิที่ต่ำต้อยกว่าเดิม  แต่ส่วนใหญ่ จะเป็น  ญาติพี่น้องเราเอง  ยิ่งถ้าเราทำบุญ ทำกุศล มากๆ  ก็จะมีเทพทั้งหลายมาคุ้มครองมาก   อย่างบางทีเราอุทิศบุญไปให้ญาติเรามาก  จากที่เค้ากำลังเดือดร้อนอยู่ อดอยาก อยู่ในภูมิสัมภเวสี  ก็จะอัฟขึ้นไปเป็นเทพ  อย่างน้อยแค่รุกเทวดา หรือรุกขเทวี ก็ดี  ท่านเทพน้อยใหญ่เรานี้  ก็จะคอยคุ้มครองเรา  ยิ่งถ้าท่านอยู่ในกลุ่มของ รุกขเทวดา  หรือรุกขเทวี  ก็จะอยู่ใกล้เรามากเพระว่า มีวิมานท่านอยู่ใกล้กับมนุษย์  บางทีวิมานแปะกิ่งไม้   ไม่สูงนัก  อย่างตามบ้านเรา  ถ้าเราเป็นคนสวดมนต์ไหว้พระ  ก็จะมีท่านเหล่า ๆ นี้อยู่ เพราะว่า ท่านจะคอยอารักขาผู้ปฎิบัติธรรม  ไม่ให้มีใครมารบกวน  ท่านช่วยเรา ท่านก็ได้บุญด้วยโดยอัตโนมัติ ภพภูมิท่านก็ดีขึ้น เป็นลำดับ อย่างนี้นะครับ