วันนี้เอารถมาเข้าซ่อม ระหว่างนั่งรอก็ไปอ่านเจอบทความเรื่องนึงที่ ดร.สนอง วรอุไร เขียนไว้ ในหนังสือแพรว อ่านแล้วอดไม่ได้ที่จะนำมาฝากเพื่อนๆค่ะ
เรื่อง มหาสติ มหาปัญญา
ในคอลัมภ์นี้จะเป็นแนวการถามตอบปัญหา ที่เกี่ยวกับธรรมะที่นำมาจัดการกับชีวิต
คำถามดังนี้
เวลาที่จิตมีความเศร้าหมอง หรือเกิดการซึมเศร้า จะมีวิธีใดที่ทำให้อาการเหล่านี้ไม่เกิดขึ้น หรือหายไปให้เร็วที่สุด
คำตอบคือ (แบ่งออกเป็นตามสีๆนะคะ)
วิธีที่ทำให้จิตไม่เกิดความเศร้าหมองหรือมีอาการซึงเศร้า ต้องพัฒนาจิตให้มีกำลังของสติมากจนเป็น ?มหาสติ? และ พัฒนาจิตให้มีกำลังของปัญญาเห็นแจ้งมากจนเป็น ?มหาปัญญา? กระทั่งเมื่อมีผัสสะใดเข้ากระทบจิต กำลังของสติสามารถรำลึกได้ทันสิ่งที่เข้ากระทบแล้วปัญญาเห็นแจ้งจะเห็นว่าผัสสะดับไปตามกฎไตรลักษณ์ คือเห็นผัสสะเป็นสิ่งไม่เที่ยง(อนิจจตา) เห็นผัสสะไม่สามารถคงอยุ่ได้ด้วยการบีบคั้นจากการเกิดและการดับ(ทุกขขตา) และเห็นผัสสะไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตน(อนัตตา) จิตจะไม่รับผัสสะเข้าปรุงอารมณ์ ความเศร้าหมองหรือซึมเศร้าก็จะไม่เกิดขึ้น นี่เป็นวิธีที่ดีที่สุด (วิธีนี้แก้ปัญญาตามวิธีของพระพุทธเจ้าค่ะ คือแก้จากต้นเหตุนั้นๆ
หากความเศร้าหมองหรือซึมเศร้าเกิดขึ้นกับจิต ให้ทำจิตนิ่งแล้วใช้ปัญญาเห็นแจ้ง ตามดุอารมณ์ที่ติดลบนั้นว่าดำเนินไปตามกฎไตรลักษณ์หรือไม่ เมื่ออารมณ์เข้าสู่ความเป็นอนัตตา จิตจะปล่อยวางอารมณ์ที่ติดลบนั้น ปัญหาความเศร้าหมองหรือซึมเศร้าของจิตก็จะหมดไป นี่เป็นวิธีที่ดีรองลงมาวิธีแก้ปัญหาความเศร้าหมองหรือซึมเศร้าของจิตที่ดีแบบธรรมดา คือนำตัวออกห่างจากสิ่งแวดล้อมไม่ดี ไปสู่สิ่งแวดล้อมที่ดี เช่น เดินทางท่องเที่ยวไปในที่ต่างๆกับกลุ่มเพื่อนสนิทที่เป็นกัลยาณมิตร แต่หากเมื่อใดนำตัวกลับสู่สิ่งแวดล้อมเดิม ปัญหาเดิมจะกลับมาได้อีกวิธีแก้ปัญหาความเศร้าหมองหรือซึมเศร้าของจิตที่ดีน้อยคือกินยาตามคำแนะนำของแพทย์ ซึ่งแก้ปัญหาได้ชั่วคราว เมื่อหยุดกินยาปัญหาเดิมจะกลับมาใหม่ แถมการกินยายังเพิ่มผลเสียให้กับร่างกาย ตรงที่เป็นการเพิ่มสารพิษให้กับร่างกายวิธีแก้ปัญหาความเศร้าหมองหรือซึมเศร้าของจิตที่ไม่แนะนำคือบริโภคสารเสพติด เช่น สุรา ยาไอซ์ ยาบ้าฯลฯ เพราะสารเคมีเหล่านี้เป็นสารพิษ ทำลายการทำงานของระบบอวัยวะต่างๆของร่างกาย ส่งผลให้จิตขาดสติและทำให้ร่างกายมีอายุการใช้งานหดสั้นลง ซึ่งจะเสียหายต่อชีวิตเมื่อจิตทิ้งร่างไปแล้ว จิตที่ทุศีลจะโคจรไปได้ร่างของสัตว์ในอบายภูมิเข้าอยู่อาศัยสุดท้ายวิธีการแก้ปัญหาความเศร้าหมองหรือซึมเศร้าของจิตที่ไม่แนะนำเป็นที่สุด คืออัตวินิบาตกรรม(การฆ่าตัวตาย) เหตุเพราะจะทำได้เพียงทำให้ตัวเองพ้นไปจากปัญหาปัจจุบัน แต่ปัญหาที่เกิดขึ้นใหม่ในปรภพมีความเลวร้ายมากยิ่งกว่าปัญหาในภพมนุษย์ ที่สำคัญต้องเสวยทุกขวิบากด้วยการถูกทรมานอย่างสาหัสสากรรจ์อยู่ในภพนรกยาวนานหลายร้อยชาติเพื่อนๆคะ หลังจากอ่านแล้ว ที่ผ่านมา เพื่อนๆแก้ปัญหาด้วยวิธีไหนคะ ลองเทียบดูนะคะ ว่าวิธีแก้ปัญหาของเราที่ผ่านมา ดีหรือไม่ดี แล้วที่ดีกว่า ควรทำอย่างไร บางคนไปเข้าใจผิดว่าการฆ่าตัวตายเป็นวิธีของคนใจเด็ด จริงๆแล้วไม่ใช่เลย นั่นคือการแก้ปัญหาที่แย่ที่สุด อ่อนแอที่สุดเลยก็ว่าได้ จริงๆคนที่ทำแบบนั้นแล้วตายไป จริงๆเค้าทำด้วยความไม่รู้ หรือ อวิชชา ถ้าเค้าได้รู้ว่าทำไปแล้วส่งผลอย่างไร เค้าคงไม่ทำแน่นอน
รอรถแต่เช้าจรดเย็น ตอนนี้ยังไม่เสร็จแล้ยยย
