เรื่องมันเศร้า...ตีแผ่ชีวิตจริงสาวน้อยท้องไม่มีพ่อ

[wanna]

เธอเป็นสาวสะพรั่งนางหนึ่งที่ถือกำเนิดเกิดมาทางภาคตะวันออกของประเทศไทย โชคร้ายที่ชะตาชีวิตของเธอทำให้ไม่รู้ชื่อพ่อแม่ที่แท้จริง  ใช่.. เธอเกิดมาในโลกใบนี้ด้วยความไม่ตั้งใจ 

[wanna]

ดูเหมือนว่าโชคชะตาได้เล่นตลกกับเธอ  พระเจ้าสร้างเธอให้เกิดมาเป็นคนสวยแต่ทว่าพระเจ้าลืมจดชื่อพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดเธอขึ้นมา  ตั้งแต่เล็กจนโตเธอคิดว่ามันจะไม่มีความหมายอะไรเล่า  คนที่พบเห็นเธอก็มักจะเข้ามาทำความรู้จักกับเธอ ฮึ.. ก็ใช่น่ะสิ  เค้ามองฉันเพียงแค่คนสวย  มันก็เท่านั้น

[wanna]

 ตราบใดที่เธอยังมีลมหายใจ เธอก็พร้อมจะดำเนินชีวิตของเธอต่อไป  จะสำคัญอะไรนักหนากับการไม่รู้จักพ่อรู้จักแม่  เธอแอบคิดเข้าข้างตัวเอง แล้วถอนหายใจออกมา ยอมรับในชะตากรรมของชีวิต....

[wanna]

ณ ยามนี้เธอแบกร่างอันเต็มไปด้วยลูกน้อยที่ต่างเกิดขึ้นมาโดยไม่รู้ว่า ตาและยายของพวกเค้าเป็นใคร  เทือกเถาเหล่ากอมาจากไหน   เธอคิดถึงคำถามที่จะมาจากลูกๆของเธอ แล้วก็ไม่รู้ว่าจะหาคำตอบไหนมาเล่าให้ลูกๆของเธอฟัง  ชีวิตมันเศร้าจริงๆ 

[wanna]

คงได้เวลาแล้วสินะ  เธอพาร่างอันอุ้ยอ้ายในระยะสุดท้ายก่อนคลอดมาที่โรงคลอดแห่งหนึ่ง  หมอตำแยดูท่าทางหงุดหงิด เจ้าอารมณ์เชียว แกบ่นว่าพัีกนี้สาวท้องไม่มีพ่อมาให้เธอทำคลอดเยอะไปหมด  แล้วเธอก็เป็นหนึ่งในนั้น 

เธอนอนลงบนเตียงคลอดด้วยความอ่อนแรง 

[wanna]

ส่วนลูกๆของเธอกลับดูตื่นเต้นที่จะได้แบ่งแยกครอบครัวกันออกมา  บางคนอยากไปอยู่บนต้นไม้  บางคนอยากไปอยู่ในบ้านเหล็ก  บางคนก็อยากลงกระถาง  ทุกคนดูกระดี๊กระด๊ากันไปหมด  ผู้เป็นแม่มองลูกๆด้วยความเอ็นดู  รอหน่อยนะจ๊ะเด็กๆ  อีกไม่กี่ชั่วโมงนี้แล้วที่ลูกๆจะได้โตเป็นผู้ใหญ่จ้ะ เธอพูดกับลูกๆของเธอด้วยความอ่อนโยน    ลูกอย่าดิ้นตอนคุณหมอทำคลอดนะคะ  ดูเหมือนว่าคุณหมอจะอารมณ์ไม่ดี แม่ว่าคงอยู่ในวัยทองนั่นแหละจ้ะลูกรัก 

[wanna]

เธอนองพิงกายลงบนเก้าอี้เผลอหลับไปด้วยความเพลีย  แม้ยามเธอหลับก็ยังคงความสวยไว้  ผิวกายอันเขียวเข้มอมน้ำเงิน แขนยาวเรียกกลมกลึงได้สัดส่วน ทำให้เธอดูสวยงามได้รูป  เธอดูโดดเด่นยิ่งนักแม้ยามใกล้คลอดนี้

[wanna]

สักพักหมอตำแยก็บอกเธอว่า ได้เวลาแล้ว  ย้ายไปที่ทำคลอดได้เลย  หัวใจของเธอเต้นแรง  นี่เป็นครั้งแรกของเธอ  จะเจ็บไหมคะ  จะปวดไหมนะ  แล้วเธอจะเสียทรวดทรงที่เธอเคยภาคภูมิใจไปหรือเปล่า  ยิ่งคิดยิ่งกังวล

ดูสิมีสาวๆรายอื่นมารอทำคลอดกันอีกสองราย  ทุกนางดูอุ้ยอ้ายกันไปหมด  เธอใจชื้นขึ้นเล็กน้อย  อย่างน้อยๆเธอก็ไม่โดดเดี่ยวนักในยามนี้ 

[orapun]

แม่ลูกอ่อนจ๊ะ ยายยินดีรับอุปการะลูกๆ ของหนูนะจ๊ะ ถ้าหนูเลี้ยงไมไหว

[wanna]

หลังจากที่หมอตำแยแขวนเธอไว้บนเสาทำคลอด ให้เธอดึงผ้าที่ขึงมาจากเพดานไว้แน่นๆ หมอตำแยได้ลากเอาเจ้าที่นั่งมาวางไว้ข้างๆเธอ  ให้ตายสิ เธอไม่ชอบอะไรที่เป็นสีแดงเอาเลยจริงๆ แล้วนั่นอะไรน่ะ  มีด และ กรรไกร ที่ดูทื่อๆไม่ค่อยคมเสียเลย  โอ้แม่เจ้า เธออุทานออกมาเสียงหลง   ไม่นะ....

[wanna]

แม่ลูกอ่อนจ๊ะ ยายยินดีรับอุปการะลูกๆ ของหนูนะจ๊ะ ถ้าหนูเลี้ยงไมไหว

ขอบคุณค่ะคุณยาย  เสียงนี้เป็นเหมือนเสียงแห่งสวรรค์ที่ทำให้เธอยิ้มออกมาได้ในยามนี้  อย่างน้อยๆลูกๆที่ไม่มีชื่อของตาและยาย  จากแม่ที่ไม่มีพ่อแม่ ก็ได้รับการเหลียวแล จากคุณยายท่านหนึ่ง    ชีวิตนี้มันคงไม่บัดซบจนเกินไปนัก เธอรำพึงออกมาเบาๆ

[wwssnn]

แม่ลูกอ่อนจ๊ะ ยายยินดีรับอุปการะลูกๆ ของหนูนะจ๊ะ ถ้าหนูเลี้ยงไมไหว

ขอบคุณค่ะคุณยาย  เสียงนี้เป็นเหมือนเสียงแห่งสวรรค์ที่ทำให้เธอยิ้มออกมาได้ในยามนี้  อย่างน้อยๆลูกๆที่ไม่มีชื่อของตาและยาย  จากแม่ที่ไม่มีพ่อแม่ ก็ได้รับการเหลียวแล จากคุณยายท่านหนึ่ง    ชีวิตนี้มันคงไม่บัดซบจนเกินไปนัก เธอรำพึงออกมาเบาๆ

คุณปู่ก็มาเล็งๆ รับเลี้ยงเด็กเหมือนกันนะ

[wanna]

แต่เมื่อเธอนึกถึงลูกน้อยของเธอที่พร้อมจะลืมตาดูโลกแล้ว  ก็ทำให้เธอสงบลงได้  หันไปทักทายกับนางข้างๆของเธอ  ที่ดูเหมือนจะไม่มีแววแห่งความวิตกกังวลอย่างเธอ

"สวัสดีจ้ะ  เธอชื่ออะไรจ๊ะ  ฉันชื่อ Sumbawense จ้ะ  นี่คงจะครั้งแรกสินะ  อย่ากังวลไปเลย  ถึงหมอตำแยแกจะขี้หงุดหงิด  แล้วดูเหมือนว่ามีดของแกจะไม่ค่อยคมน่ะ อย่าห่วงไปเลยนะ  เพราะถ้ามีดมันคมมาก  มันอาจจะพลาดไปโดนลูกน้อยของเธอให้บาดเจ็บได้"   เสียงทักทายจากนางข้างๆที่ถูกแขวนรอทำคลอดอยู่

"อ๋อ.. เป็นอย่างนี้นี่เอง ฉันเข้าใจแล้วล่ะ  หลงเข้าใจผิดเสียนานเลย"

"แต่ก็อย่าดิ้นล่ะ  เดี๋ยวหมอตำแยแกจะเลิกทำคลอดกลางคันนะ  พักนี้แกอารมณ์แปรปรวนอยู่ด้วย" 

"จ้ะๆๆ  ฉันจะนอนนิ่งๆ ไม่ดื้อ และไม่ร้องไห้"   แต่น้ำตามันอยากจะไหลออกมาเสียแล้ว...

[wanna]

"ฉันก็ครั้งแรกเหมือนกันจ้ะ"  เสียงออกมาจากนางที่ถูกแขวนอยู่ข้างๆ  แล้วเธอก็เล่าต่อ
"ฉันเองก็ยังไม่มีชื่อจ้ะ  แต่โชคดีกว่าหน่อยนึงนะที่บังเอิญฉันได้รู้ว่าพ่อแม่ของฉันเป็นใคร  แต่ไม่เป็นไรนะจ๊ะ  จะว่าความโชคดีมันก็ใช่  แต่มันจะสำคัญอะไรไปกว่า เราสามต้นตอนนี้ ได้ทำหน้าที่ของแม่ให้กับบรรดาที่ลูกๆที่สวยงามของพวกเรา"  แม่สาวท้องแก่ ที่เป็นลูกผสม  P. Diversifolium x P. willinckii พูดออกมา

"ขอบคุณมากนะ  ที่เป็นกำลังใจให้กันในยามนี้ ขอบคุณมาก"    

[Pocky]

ลุ้นแทบแย่ๆๆ