เรื่องมันเศร้า...ตีแผ่ชีวิตจริงสาวน้อยท้องไม่มีพ่อ

[somkiat]

มารอฟ้ง     

[cham]

ลองดูที่ตรูดๆๆๆ...ถ้ามีปานๆๆ..รูปหัวใจกลับหัวๆๆ...อาจเป็นเพ่น้องกันๆๆ....



 

[cham]

 

[wwssnn]

เชื้อแม่อาจแรง...เรารับมาเลี้ยงแล้วเธอคงจะท้องไม่มีพ่ออีกเป็นแน่แท้

[ch@t]

เชื้อแม่อาจแรง...เรารับมาเลี้ยงแล้วเธอคงจะท้องไม่มีพ่ออีกเป็นแน่แท้

แบบนี้แหละ...ที่ลุงชัช...ต้องการ......

[wanna]

และแล้วเธอก็เจ็บท้องจนถึงกำหนดคลอด  หมอตำแยมาดูช่องปาดของเธอแล้ว  ก็เริ่มลงมีด

"นางหนูนี่คงจะท้องแรกสินะ ช่องแน่นไปหมดเลย  หาที่ลงมีดไม่ค่อยเจอ" หมอตำแยบ่นพึมพำ  วันนี้หมออารมณ์ดีขึ้นมานิดนึงหลังจากเคี้ยวหมากจนได้ที่แล้ว 

หมอค่อยๆบรรจงแทงมีดเข้าไป  ลึกลงไปประมาณ1 เซ็นจากใบกาบ  ค่อยๆออกแรงกดมีดลึกเข้าไปๆ ด้วยกลัวว่าท้องสาวนี้จะเจ็บ  พร้อมใช้นิ้วมือช่วยแหวกช่วยประคอง  ดึงเอาลูกน้อยออกมา  "อึ๊บๆๆ นี่ไง  ออกมาแล้ววว..."  หมอตำแยร้องบอกแม่สาวสีบลูที่นอนตัวเกร็งอยู่นั่นเอง  "เห็นไหมล่ะ  ว่าไม่เจ็บเลย" "ไม่ต้องเกร็งนะ...ลูกของเธอนี่แข็งแรงดีนะนี่  รากเต็มเลย"

[wanna]

จากนั้นหมอตำแยก็ค่อยทำคลอดลูกของเธอไปทีละคนๆๆ "ลูกของเธอแข็งแรงดีหมดเลยนะ  คาดว่าคงจะโตได้ไวเชียวแหละ  แล้วนี่กะว่าจะเลี้ยงด้วยนมอะไรล่ะ  คิดไว้หรือยัง"  แม่หมอตำแยชวนคุยคลายเครียดไปเรื่อยๆ 

[wanna]

"เอาละนะ  ลูกๆที่อยู่ด้านหลังของเธอน่ะ  คลอดไปหมดแล้ว ทีนี้ก็เหลือลูกแหง่ติดแม่อยู่ต้นนึงละ ที่ไม่อยากจะจากแม่ไปเลย  แต่เอาไว้ไม่ได้หรอก  เดี๋ยวได้โตแข่งกะแม่หมดสวยกันพอดี   ยายผ่าละนะ"  ว่าแล้วแม่หมอก็ปาดมีดฉับๆๆๆๆ ลงไป  "โอยยย... มันจั๊กกะเดี่ยมมากๆๆๆเลยจ้่ะ"   นางหนูร้องครางออกมา   "บรื๋ออออ...  หมดกัน  หน้าท้องหนูมีแผลเป็นหมดงามแล้ว ฮือๆๆๆ"
"เ้อาน่า... เดี๋ยวใบกาบใหม่งอกออกมาก็บังมิด  อย่ามามัวห่วงสวยอยู่เลย"   หมอตำแยชักเริ่มหงุดหงิด 

[wanna]

เวลาผ่านไปไม่นาน  สภาพของนางหนูคนงามก็พรุนไปหมด  นี่แหละหนา คนเป็นแม่ ไม่ว่าจะสวยมาขนาดไหน เมื่อมีลูกขึ้นมาแล้ว ก็ย่อมเปลี่ยนแปลงไปเป็นธรรมดา  แต่ไม่เป็นไร  "เด๋วหมอทำรีแพร์ให้นะ"   หมอตำแยพูดออกมาเหมือนรู้ใจนางหนูคนสวยที่นอนแผ่อยู่ตรงหน้า    อืมม... เป็นโรงคลอดที่ครบวงจรจริงๆ  (อันนี้คนพิมพ์คิด)

[มอสคุง]

ลุ้นแทบแย่ๆๆ 

ปู่กะย่าคุยกัน 

"คุณลุงหมอคะ  ได้เวลาทำคลอดสองรายที่เหลือแล้วค่ะ  คุณลุงหมอมานั่งขำหัวโยกๆอยู่อะไรตรงนี้คะ 

ส่วนแม่สาวท้องไม่มีพ่อรายนี้อ่ะ   คุณยายหมอตำแยจะดูแลเองค่ะ"  เสียงเตะเก้าอี้โครมครามดังมาแต่ไกล   


พรุ่งนี้มาต่อค่ะ  ขอคุณยายหมอตำแยไปพักกินหมากสักคืนนึงก่อน 

พี่อุ๊ยังกินหมากอยู่เหรอคับ  ไม่ลองเลิกหมากมากินเด็กดูล่ะงับ เค้าว่ากินเด็กแล้วจะเป็นอมตะ อิอิ 

[wanna]

ว่าแล้ว หมอตำแยก็เอามอสมาอัดลงไปตามช่องที่โดนปาดของเธอ  ยายหมอยัดเข้าไปมือเป็นระวิง  พักเดียวเท่านั้น  ทรวดทรงของเธอที่เคยเว้าแหว่งก็เต็มตึงขึ้นมา  "นี่เป็นฟิลเลอร์+เมโส+โบท๊อกซ์ อัดเต็มไป1000ยูนิต ในคราวเดียวกันนะจ๊ะ  ยายจัดเต็มงานนี้"    "ชิลลิโคนเลยได้ไหมคะยายหมอ  หนูอยากอึ๋ม!"      "ไม่ได้!!!  ยายหมอเสียงดังขึ้นมาทันที  "ถ้ามีแบบนั้น  ยายทำเองไปนานแล้ว"    นี่แน่ะ  ยายหมอเหมือนโดนจี้ใจดำ เริ่มเคืองขึ้นมา โยนมีดลงพื้นทันที 

[wanna]

พี่อุ๊ยังกินหมากอยู่เหรอคับ  ไม่ลองเลิกหมากมากินเด็กดูล่ะงับ เค้าว่ากินเด็กแล้วจะเป็นอมตะ อิอิ 

อมตะก็ไม่ดีหรอกจ้ะ  เพื่อนๆที่รู้ใจตายไปหมด  มันจะเหงากว่าเดิมนะจ๊ะ   มีดพี่อุ๊คมนะจ๊ะ  ระวังๆหน่อย 

[wanna]

ลองดูที่ตรูดๆๆๆ...ถ้ามีปานๆๆ..รูปหัวใจกลับหัวๆๆ...อาจเป็นเพ่น้องกันๆๆ....



 

เพ่กงๆๆ  ที่เป็นปานรูปหัวใจไม่มีค่ะ  มีแต่  ปานเขียวๆ มีหูดตรงกลางด้วยแบบนี้  เป็นพี่น้องกันได้ไหม 

[wanna]

เชื้อแม่อาจแรง...เรารับมาเลี้ยงแล้วเธอคงจะท้องไม่มีพ่ออีกเป็นแน่แท้

เชื้อแม่อาจแรง...เรารับมาเลี้ยงแล้วเธอคงจะท้องไม่มีพ่ออีกเป็นแน่แท้

แบบนี้แหละ...ที่ลุงชัช...ต้องการ......

ได้ยินเสียงคุณปู่  กะคุณตา บ่นพึมพำฟังไม่ได้สรรพ  นี่ละหนาเค้าว่า ไฟอย่างอื่นมันอาจจะมอดเชื้อได้เมื่อเวลาผ่านไป  แต่ไฟสุมทรวงนี้ไม่มีทางจะมอดได้เลย   มีอีก2 สาวท้องแก่ที่รอรับเป็นพ่อ  ปู่กะตา สนใจไหมจ๊ะ

[wanna]

ว่าแล้วหมอตำแยก็เริ่มทำคลอดนางหนูท้องแก่รายต่อมา มีนามว่า P. Diversifolium x willinckii  เธอมาแบบลูกล้นจุกอก  เธอคงเมื่อยเนื้อเมื่อตัวเหลือเกินแล้ว  นี่ก็เป็นครั้งแรกของเธออีกเช่นกัน

ผิวพรรณของเธอได้เชื้อขนดกมาทั้งคู่ ก็ไม่แปลกอะไรที่เธอจะขนปกคลุมไปทั้งร่างแบบนี้  แต่ใบชายที่เรียวยาว หนา แข็ง แบบนี้สิ สะดุดตาคนที่พบเห็นยิ่งนัก  เธอช่างเป็นแม่พันธุ์ที่ดีเหลือเกิน...


"แม่หนูนี่ พร้อมแล้วหรือยัง"  ยายหมอถามออกไป หลังจากไปพักกินผลไม้ตามฤดูกาลแอปเปิ้ลฟูจิ ลูกใหญ่ แทนหมากที่เหนียวๆเคี้ยวไม่ค่อยเข้า    ยายหมอดูเหมือนจะอารมณ์ดีขึ้นทันตา