ขอเป็นเด็กโข่งด้วยนะซิคราบบ ขอลงเท่านี้ก่อนครับ
สายฝนอันอ่อนโยน
ร่วงหล่นโปรยปรายบนพงผนา
หมู่สกุณาบินโผเหนือเมฆไม้
บุบผาปลิ้วไหวเสนาะเพราะเป็นดนตรี
แลเห็นยอดเทือเทือกทิวเขานั้น
ฟ้าสะพรั้นแสงสะท้อนเรืองนภา
คล้ายกับฟ้าจะบันดลจงใจสร้าง
สร้างวันนี้ทุกวันนี้มาเพื่อเรา
ให้เราสอง ครองคู่พบรักกัน
ถ้ามีสิทธิแย่งรางวัลจะมาแต่งต่อ หุหุ
