มะ เรามารู้จักคุณเค้ากันเหอะ...
คุณคนนี้เป็นผู้ชายค่ะ มีชีวิตอย่างน้อยราว 4,000 ปีมาแล้ว สังคมที่คุณเค้าอยู่เป็นสังคมเล็กๆ อาศัยอยู่ตามถ้ำ หรือเพิงผาในพื้นที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ไปด้วยสัตว์ป่า และพืชพันธุ์ธัญญาหาร เพื่อให้กลุ่มของคุณเค้าได้เข้าป่าล่าสัตว์ และเก็บของป่าเพื่อดำรงชีวิต โดยต้องมีแหล่งน้ำอยู่ใกล้ๆด้วย...ซึ่งบริเวณหน้าถ้ำ ห่างลงไปประมาณ 50 เมตร มีร่องรอยของทางน้ำสายเล็กๆสายหนึ่ง....และบริเวณเชิงเขาห่างจากปากถ้ำไปประมาณ 800 เมตร ก็เป็นแม่น้ำสายใหญ่ที่ชื่อว่า ลำน้ำแม่ก๋อน....
ลักษณะสังคมแบบนี้ พวกเราเหล่านักโบราณคดีเรียกกันว่า สังคมหาของป่าล่าสัตว์ (hunting and gathering society) เป็นสังคมในสมัยก่อนประวัติศาสตร์ค่ะ
กลุ่มของคุณเค้าใช้ "หิน" มาทำเป็นเครื่องมือเครื่องใช้ โดยออกไปเก็บก้อนหินตามริมน้ำ หาก้อนที่เหมาะมือ และมีรูปร่างพร้อมใช้ อาจนำมาขัดแต่งเล็กน้อยเพื่อให้เกิดความคม...ไม่มีเทคโนโลยีการหล่อโลหะ....รู้จักการก่อไฟ...และที่สำคัญ กิน "สัตว์" เป็นอาหาร
สัตว์ที่ว่า ทุกชนิดเลยนะคะ ทั้งสัตว์น้ำและสัตว์บก ทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่
สัตว์น้ำก็ได้แก่ หอย (เพราะเจอเปลือกหอยเยอะมากในระดับลึกลงไป) ปู (เพราะเจอก้ามปูเยอะมากในระดับลึกลงไป)
สัตว์บก มีตั้งแต่ ช้าง กวาง ไปจนถึงพวกอ้น หนูผา เป็นต้น เพราะเจอชิ้นส่วนกระดูกและเขี้ยวของสัตว์เหล่านี้เยอะมาก โดยเจอร่วมกับกองไฟเลยล่ะค่ะ....
คุณคนนี้เสียชีวิตเมื่ออายุราว 35-45 ปี สาเหตุการตายน่าจะประสบอุบัติเหตุร้ายแรง โดยบาดเจ็บอย่างมากบริเวณขาข้างขวาตั้งแต่หัวเข่าลงไป....ย้อนกลับไปดูภาพกระดูกส่วนขาของเค้านะคะ
กระดูกหน้าแข้ง (tibia) ของคุณเค้าพลิกกลับ เห็นมั้ยคะ พลิกจากด้านหลังมาอยู่ด้านหน้าเลย...และไม่พบกระดูกสะบ้าข้างขวาด้วยค่ะ ในขณะที่ขาซ้ายพบกระดูกสะบ้า...กระดูกสะบ้า ก็ที่เราเรียกว่า ลูกสะบ้า นั่นแหละค่ะ
คิดว่าคุณเค้าอาจตกกระแทกอย่างรุนแรง และเกิดบาดแผลฉกรรจ์ จนทำให้คุณเค้าทนพิษบาดแผลไม่ไหว จึงสิ้นใจตาย
เพื่อนๆนำคุณเค้ามาฝัง โดยจัดให้นอนหงายเหยียดยาว สอดมือทั้งสองข้างไว้ใต้สะโพก แล้วมัดแขนให้ติดกับลำตัว ย้อนกลับไปดูรูปที่เห็นครึ่งตัวบนนะคะ เห็นมั้ยคะว่าแขนแนบลำตัวชิดมาก...ถ้าไม่มัดไว้ ก็ไม่สามารถอยู่ในท่านี้ได้ค่ะ....แล้วก็มัดสองเท้าติดกันด้วย เสร็จแล้ววางก้อนหินไว้เป็นแนวรอบตัว วางอาหารเป็นของอุทิศ ได้แก่ หอย ปู และสัตว์ต่างๆ เพราะเจอกระดูกและเปลือกหอยวางเป็นระยะรอบตัวคุณเค้าค่ะ...
